Tina York

Tina York, familienaam Monika Schwab (Bingen, 29 april 1954) is een Duitse schlagerzangeres. Haar grootste succes had ze in 1974 met Wir lassen uns das Singen nicht verbieten.

Carrière

Na school werkte ze als assistente bij een advocaat. In 1969, op 14-jarige leeftijd, nam ze haar eerste mislukte single op onder de artiestennaam Monia. In 1970 werd ze ontdekt door Rudi Wolpert bij het huwelijk van haar zus Mary Roos. Datzelfde jaar verscheen haar eerste single onder de artiestennaam Tina York met Oh Mama Good Bye, een Duitse versie van de hit Me and My Life van The Tremeloes. De zangeres stond van 1970 tot 1976 onder contract bij CBS Records en werkte samen met producenten als Peter Orloff en Jack White.

York was te gast in tal van muziekprogramma's op televisie, waaronder in totaal 17 keer in de ZDF-hitparade van 1970 tot 1981, waar ze in 1974 de eerste plaats behaalde met het nummer Wir lassen uns das Singen nicht verbieten, geschreven door White en Fred Jay. Met Wo die Sonne scheint, Liechtensteiner Polka (beide 1974) en Ein Adler kann nicht fliegen (1977) wist York zich bij de eerste drie nummers te plaatsen. In 1976 nam York deel aan de Duitse voorlopige beslissing voor het Eurovisiesongfestival met het nummer Das alte Haus en behaalde de laatste plaats. De titel, die was gebaseerd op de toen populaire discostijl, werd in eerste instantie niet als single of op een album uitgebracht, waarschijnlijk vanwege dit resultaat. Pas in 2001 verscheen Das alte Haus op de uitgebreide compilatie Stationen: Von heute bis morgen.