Pozzuoli

Pozzuoli is een van oorsprong Griekse stad aan de baai van Napels. Door zijn beschutte ligging en aangename klimaat groeide de stad al in de Griekse tijd uit tot een havenplaats van belang, en deze rol heeft Pozzuoli door de eeuwen heen behouden.

De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Arco Felice, Campana Annunziata, Licola Centro, Licola Lido, Lucrino, Montenuovo, Monterusciello, Pisciarelli, Toiano.

Ligging en geschiedenis

Pozzuoli ligt in de Campi Flegrei ten noorden van Napels en heeft drie vulkanen op zijn grondgebied. Alleen de Solfatara is nog enigszins actief. Voor geologen is dit stadje van groot belang omdat hier voor het eerst bradyseïsme werd aangetoond; door de eeuwen heen is Pozzuoli ten opzichte van het zeeniveau met meters gestegen en weer gedaald door geologische activiteit.

Puteoli, zoals de stad in Romeinse tijd heette, was de havenplaats waar het graan uit Egypte arriveerde. De Nabateeërs hadden hier een handelsenclave, met zelfs een eigen tempel. De stad is onder andere bekend geworden doordat Caligula hier zijn schipbrug over de Baai van Napels naar Baiae bouwde. In de tijd van Nero werd het een Colonia en werden hier Romeinse soldaten gevestigd. In de eerste eeuw na Christus landt Paulus hier om in Rome berecht te worden. Van ongeveer 25 vóór tot 30 na Christus was de stad het belangrijkste fabricage-centrum van de Terra Sigillata, samen met de stad Arretium.

In 1538 was er de vulkaanuitbarsting van de Monte Nuovo, wat in de stad schade gaf aan gebouwen, met name aan de kathedraal van Pozzuoli. Het kuuroord Tripergole verdween in de krater (1538). Het meer nabij Pozzuoli, Lucrinus Lacus, verkleinde in oppervlakte door de afgestroomde lava.

Pozzuoli is nog steeds een tamelijk welvarend havenstadje. Her en der zijn in het stadje de resten van dit verleden te vinden.