Joe DiMaggio

Joseph Paul DiMaggio, geboren als Giuseppe Paolo DiMaggio (Martinez (Californië), 25 november 1914 – Hollywood (Florida), 8 maart 1999) was een Amerikaanse honkbalspeler.

Biografie

DiMaggio was het achtste kind van Siciliaanse immigranten, zijn ouders waren in 1898 naar de Verenigde Staten gekomen. De DiMaggio's waren generaties lang vissers geweest, en men zocht het geluk in de vissersplaats Martinez en later in de Italiaanse buurt North Beach in San Francisco. Waar twee van zijn broers in hun vaders voetsporen traden, ontwikkelde de jonge Joe al vroeg een afkeer van de visserij. Samen met zijn broers Vince en Dominic speelde hij liever honkbal op een speelterrein vlak bij hun huis, waar hij als tienjarige op het derde honk stond. In zijn autobiografie Lucky to be a Yankee zou DiMaggio later schrijven dat hij niet zo zeer was aangetrokken door het honkbalspel, maar dat hij dat liever deed dan zijn vader helpen op de boot.

Toen zijn vader later het verzet tegen DiMaggio's honkbalspel opgaf verloor hij dan ook al snel de belangstelling. Het was altijd eerder een excuus geweest om niet thuis te zijn, dan dat Joe echt gemotiveerd was voor het spel. Op veertienjarige leeftijd werd hij dan ook krantenverkoper, maar toen zijn broer Vince onder contract kwam bij de San Francisco Seals, en veel meer geld verdiende dan Joe, besloot hij ook zijn geluk te beproeven in de sport. Met buurtgenootjes won hij het kampioenschap in de Boys Club League, waarbij Joe in de finale wedstrijd twee homeruns sloeg. Hij had zijn eerste betaalde wedstrijd gespeeld, 2 goudkleurige honkballen gewonnen en twee tegoedbonnen voor souvenirs, ter waarde van $ 16,00.