Jane Eyre

Jane Eyre, An Autobiography, een roman geschreven door de Engelse schrijfster Charlotte Brontë onder het pseudoniem Currer Bell, verscheen in 1847 en wordt gerekend tot de hoogtepunten van de wereldliteratuur.

Het boek heeft 38 hoofdstukken, waarin het titelpersonage Jane Eyre als ik-verteller haar verhaal vertelt in chronologische volgorde. De "ik" verschuift regelmatig van "vertellend" naar "belevend" en richt zich soms rechtstreeks tot de lezer ("Reader, it was on Monday night ...", etc.).

Verhaal

De lezer die voornemens is Jane Eyre te gaan lezen wordt aangeraden deze sectie over te slaan.

Het verhaal gaat over de gouvernante Jane Eyre, die de liefde weet te winnen van haar raadselachtige werkgever Edward Rochester.

In het begin van het verhaal wordt het tienjarige weesmeisje Jane opgevoerd, dat bij haar liefdeloze aangetrouwde tante Mrs. Reed woont. Mrs. Reed heeft Jane opgenomen als laatste wens van haar gestorven man, de broer van Janes moeder, maar zij is Jane liever kwijt dan rijk. Na enige huiselijke strubbelingen stuurt ze Jane naar de zeer armetierige kostschool Lowood. Daar is zij getuige van de dood van vele kinderen als gevolg van een heftige tyfusepidemie, die wordt aangewakkerd door de permanente staat van ondervoeding van de meisjes.

[Dit incident is gebaseerd op ware gebeurtenissen: twee van Charlotte Brontës zusters overleden op jeugdige leeftijd als gevolg van de barre omstandigheden op hun school (Cowan Bridge)].

Janes wijze, spirituele vriendinnetje Helen Burns lijdt aan tuberculose en sterft in haar bijzijn. Omdat de tyfusepidemie ophef veroorzaakt heeft, worden de omstandigheden op Lowood beter. Jane verblijft er tot haar achttiende, de laatste twee jaren als lerares.