Jan Timman

Jan Hendrik Timman (Amsterdam, 14 december 1951 – Arnhem, 18 februari 2026) was een Nederlandse schaakgrootmeester. Hij was negenmaal Nederlands schaakkampioen. Hij behoorde geruime tijd tot de wereldtop en was ooit dicht bij het wereldkampioenschap. Op de top van zijn carrière werd hij beschouwd als The Best of the West.

Levensloop

Timman komt uit een gezin met vier kinderen. Zijn ouders waren beiden wiskundigen, zijn vader Reinier Timman was hoogleraar wiskunde aan de TU Delft en zijn moeder, Anna Petronella de Leeuw, had ook wiskunde gestudeerd.

In de voetsporen van zijn ouders studeerde Timman een blauwe maandag wiskunde, waarna hij zich als professioneel schaker in Amsterdam vestigde. Hij hield er een bohemien levensstijl op na. Zijn leven in die jaren is mede gedocumenteerd in de roman 'Geheime liefde' van Laurie Langenbach.

In 1978 leerde hij op de Amsterdamse kunstenaarssociëteit De Kring de Surinaamse psychologe Ilse-Marie Dorff kennen. Nog datzelfde jaar trouwde hij met haar en kregen ze twee kinderen, Dehlia en Arthur.

Eind jaren 90 scheidde Timman van Dorff, en begin jaren 2000 leerde hij op het jaarlijkse schaaktoernooi in Wijk aan Zee de schaakster Geertje Dirkse kennen, met wie hij later zou trouwen.

Timman overleed op 18 februari 2026 op 74-jarige leeftijd.

Schaakcarrière

Timman leerde het schaken op zijn achtste. In korte tijd werd hij een van de sterkste spelers van de Delftse Schaakclub. Op zijn veertiende werd hij Nederlands kampioen bij de junioren tot 20 jaar. Timman vertrok toen naar een schaakvereniging in Rotterdam, om sterkere tegenstanders tegenover zich te vinden en beter getraind te worden. Een jaar later, in 1967, werd hij derde op het wereldkampioenschap voor junioren tot 20 jaar.