Jacques Higelin

Jacques Joseph Victor Higelin (Brou-sur-Chantereine, 18 oktober 1940 - Parijs, 6 april 2018) was een Franse zanger, componist, film- en theater-acteur en auteur.

Jeugd

Zijn eerste muzikale invloeden waren het pianospel van zijn vader, populaire chansonniers als Maurice Chevalier en Charles Trenet en de na-oorlogse jazz. Reeds tijdens zijn jeugd trad Higelin op met zanginbreng in de bioscoop als pauze-entertainment, bij debutanten-wedstrijden op de radio en in musicals. Henri Crolla onderwees hem in het gitaarspel en bovendien leerde hij piano en klarinet spelen. Begin 1960 nam hij onderricht aan de privé-toneelschool Cours Simon. Tijdens zijn militaire diensttijd was hij in 1961 gestationeerd in Duitsland en Algerije, waar hij de muzikant Areski Belkacem ontmoette.

Carrière

Terug in Parijs werkte Higelin spoedig weer voor de film en de televisie en begon hij met cafétheater-optredens. Eind 1964 trad hij op met de acteur Rufus en Brigitte Fontaine in de show Mélancaustique. Met beiden schreef en speelde hij het theaterstuk Maman j'ai peur ou Est-ce que les veaux font des manières? (1967). Met Brigitte Fontaine bracht hij twee albums uit met chansons van Boris Vian (1965, 1968). In 1969 nam hij met Areski Belkacem een eerste album met eigen songs op. Tijdens deze periode speelde Higelin bovendien met Areski en Fontaine het stuk Niok in het Petit Théâtre du Lucernaire.

In 1971 bracht hij zijn eerste soloalbum Jacques 'Crabouif' Higelin uit, een mengeling uit experimentele chanson, blues en Arabische invloeden. Met BBH 75 draaide hij meer richting rock en funk. De door swing, jazz en boogie beïnvloedde albums Champagne pour tout le monde en Caviar pour les autres (1979) nam hij deels op in New Orleans.