Hachiko

Hachiko (Japans: ハチ公) (Odate, 10 november 1923 – Tokio, 8 maart 1935), in het Japans ook bekend als chūken Hachikō (忠犬ハチ公, "trouwe hond Hachiko"), was een Akita die in Japan grote bekendheid verwierf door het feit dat hij na de dood van zijn baasje negen jaar lang wachtte op diens terugkeer bij het treinstation Shibuya in Tokio. Een jaar voor zijn dood, in april 1934, werd voor het station een standbeeld voor hem opgericht. De vacht van Hachiko is bewaard gebleven in het museum van Tokio. Het ontroerende verhaal van Hachiko is tweemaal verfilmd, in Hachiko Monogatari (1987) en in Hachi: A Dog's Tale (2009).

Leven

Hachiko werd geboren op een boerderij in de buurt van de stad Odate in de prefectuur Akita. In 1924 werd hij gekocht door Hidesaburo Ueno, een professor aan de Universiteit van Tokio, die hem meenam naar Tokio.

Ueno nam elke dag de trein naar de universiteit vanaf het station Shibuya. Al snel leerde Hachiko om zijn baasje ’s ochtends naar het station te begeleiden en ’s middags weer bij het station af te halen. Deze routine werd door de twee herhaald tot mei 1925. Die maand stierf Ueno op de universiteit aan een hersenbloeding. Hachiko wachtte die dag tevergeefs bij het station. Hoewel Ueno uiteraard nooit meer kwam opdagen, bleef Hachiko elke dag, zoals hij gewend was, terugkeren naar het station. Toen Ueno’s dood bekend werd, werd Hachiko aan een nieuwe eigenaar gegeven. Hij ontsnapte echter geregeld, waarna hij altijd weer terugkeerde naar het huis van Ueno dan wel het treinstation.