Florence Foster Jenkins

Florence Foster Jenkins (Wilkes-Barre (Pennsylvania), 19 juli 1868 – New York, 26 november 1944) was een Amerikaanse sopraan die bekend werd vanwege haar gebrek aan zangtalent, gecombineerd met een drang om voor publiek op te treden.

Biografie

Florence Foster werd geboren in 1868 in Wilkes-Barre, Pennsylvania. Ze kreeg als kind muziekles. Zij uitte de wens om naar het buitenland te gaan om daar muziek te studeren, maar haar vermogende vader weigerde de rekening te betalen. Dus vertrok zij heimelijk met Frank Thornton Jenkins, een arts, naar Philadelphia, waar ze trouwden in het jaar 1885. Een jaar later bleek Florence syfilis opgelopen te hebben van haar man. Ze beëindigde daarop hun relatie, maar ze behield de naam Jenkins. Van 1909 tot haar dood in 1944 had ze een relatie met de Britse Broadway-acteur St. Clair Bayfield (1875-1967).

Ze verdiende de kost als lerares en pianiste tot haar vaders dood in 1909. Toen erfde Florence een fortuin dat haar in staat stelde om haar zangcarrière weer op te pakken, waarvan zij was weerhouden door haar ouders en voormalige echtgenoot. Zo kwam zij terecht in het muzikale wereldje van Philadelphia, waar zij de Verdi Club stichtte en financierde. Ze nam zanglessen en begon met het geven van optredens, waarvan het eerste plaatsvond in 1912. Haar moeders dood in 1928, toen Florence 60 jaar oud was, gaf haar nog meer vrijheid en middelen om haar droom te verwezenlijken. Ze leefde lange tijd samen met Bayfield, die ook haar manager was, in Manhattan.