Elizabeth de Burgh

Elizabeth de Burgh (1289 - 27 oktober 1327) was de tweede vrouw en de enige koningin-gemalin van koning Robert I van Schotland.

Levensloop

Ze werd geboren in Dunfermline, Fife in Schotland, als dochter van Richard Og de Burg, 2e Baron van Ulster en zijn vrouw Margarite de Burgh (-1304). Haar vader was bevriend met koning Eduard I van Engeland.

Elizabeth ontmoette Robert de Brus (of Bruce), toen nog baron van Carrick, waarschijnlijk aan het Engelse hof. Ze huwde in 1302 in Writtle, dicht bij Chelmsford, Essex, Engeland. Elizabeth zou toen circa dertien jaar zijn geweest.

Op 27 maart 1306, werden Robert en Elizabeth gekroond als koning en koningin van Schotland bij Scone. De kroning ging gepaard met geschillen met Engelse adel die ook een claim hadden op het koningschap van Schotland, daarom zond de koning zijn vrouw Elizabeth met andere familieleden uit veiligheidsoverwegingen naar het kasteel Kildrummy, daar beschermde zijn broer Nigel het kasteel en de familie.

Na de nederlaag van de Schotten bij de Slag bij Methven op 19 juni 1306, had Elizabeth haar stiefdochter Marjorie en haar mans zussen Maria en Christina naar het kasteel van Kildrummy meegenomen. De Engelsen belegerden vervolgens het kasteel waar de koninklijke familie zich bevond. De belegering slaagde uiteindelijk doordat de Engelsen de plaatselijke ijzersmid omkochten, met goud zoveel hij kon dragen. Hij wist een bepaald deel van het kasteel in brand te zetten. De overwinnaars verhingen, radbraakten en vierendeelden Nigel Bruce en alle mannen die zich binnen het kasteel bevonden. Alle vrouwen hadden zich echter met de baron van Atholl uit de voeten gemaakt.