Chick Corea

Armando Anthony "Chick" Corea (Chelsea (Massachusetts), 12 juni 1941 –Tampa (Florida), 9 februari 2021) was een Amerikaans jazzpianist/toetsenist en componist.

Onder collega-jazzpianisten wordt Corea beschouwd als een van de meest invloedrijke pianisten sinds Bill Evans (naast Herbie Hancock, Keith Jarrett en McCoy Tyner). Hij nam deel aan de ontwikkeling van de fusion-beweging als lid van Miles Davis' groep in de jaren zestig en vervolgde dit pad individueel met Return to Forever (met onder anderen Stanley Clarke en Al Di Meola) in de jaren zeventig. Hij was actief bezig met zijn Elektric Band.

Hij speelde met Herbie Hancock, Sarah Vaughan, Miles Davis, Gary Burton, Chaka Khan en Friedrich Gulda; zijn stijl werd beïnvloed door Ornette Coleman, John Cage en Karlheinz Stockhausen.

Vooral zijn nummer Spain, maar ook 500 Miles High, La Fiesta, Armando's Rhumba en Windows worden beschouwd als jazzstandards.

Biografie en werk

Jeugd en vroege carrière

Corea werd geboren in Chelsea, Massachusetts. Zijn bijnaam Chick kreeg hij omdat een tante, die hem als jongen graag in de wangen kneep, hem Cheeky noemde. Zijn vader, trompettist, was leider geweest van een Dixieland-groep in Boston in de jaren dertig en veertig en gaf Chick toen hij ongeveer vijf jaar oud was klassieke pianoles. Hij hield het maar kort uit op Columbia University en de Juilliard School, maar was wel in de jazzclubs in New York te vinden. Door zijn kennismaking op vroege leeftijd met jazzmuziek, werd hij beïnvloed door bebop-sterren als Dizzy Gillespie, Charlie Parker, Horace Silver en Bud Powell.