Zarah Leander

Zarah Leander (ur. jako Sara Stina Hedberg 15 marca 1907 w Karlstad, zm. 23 czerwca 1981 w Sztokholmie) – szwedzka aktorka i piosenkarka, która stała się pomnikiem kobiecego powabu w kinematografii nazistowskich Niemiec.

Życiorys

W wieku 16 lat wyszła za aktora Nilsa Leandera, nałogowego alkoholika, którego wkrótce porzuciła. Po sukcesie w wiedeńskiej komedii muzycznej, w 1937 podpisała korzystny kontrakt z wytwórnią filmową UFA zajmując miejsce Grety Garbo i Marleny Dietrich po ich wyjeździe do Hollywood. Gwiazda hitlerowskich Niemiec. W latach 1937–1943 nakręciła dziesięć filmów. Na początku lat 40. była najlepiej opłacanym i najważniejszym pracownikiem wytwórni UFA.

Nigdy nie była zwolenniczką nazizmu. Starała się trzymać na uboczu polityki i propagandy. Wśród berlińskich artystów znana była z ekstrawaganckiego stylu bycia, wystawnych i hucznych przyjęć, co budziło złość nazistowskich notabli. Z powodu nasilającej się presji politycznej i zniszczenia jej willi w Berlinie - Dahlem podczas nalotu, opuściła Niemcy w 1943 i wycofała się do swojej posiadłości Lönö w Szwecji. Ówczesne władze były oburzone tym krokiem, a jej filmy i płyty zostały zakazane. Nie była też mile widziana w swojej ojczyźnie i uważano ją za zdrajczynię, szpiega i sabotażystkę.

Po wojnie w 1948 ponownie grała w produkcjach niemieckich, a w 1958 przeżyła kolejny ważny moment w swojej długiej karierze jako „Madame Scandaleuse” w musicalu Petera Kreudera pod tym samym tytułem w wiedeńskim Raimund Theatre. W latach 60. specjalnie dla niej stworzono musicale „Dama z Paryża” i „Wódka dla królowej”.