Wim van Est

1 min czytania

Dlaczego to jest na topie

Interest in “Wim van Est” spiked on Wikipedia on 2026-02-28.

Categorised under Sport, this article fits a familiar pattern. Sports articles typically spike during championship events, record-breaking performances, or high-profile transfers and controversies.

GlyphSignal tracks these patterns daily, turning raw Wikipedia traffic data into a curated feed of what the world is curious about. Every spike tells a story.

2026-01-30Szczyt: 42026-02-28

Łącznie 30 dni: 38

Kluczowe wnioski

Wim van Est (ur.
1 maja 2003 w Roosendaal) – holenderski kolarz torowy i szosowy, trzykrotny medalista torowych mistrzostw świata.
W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Włoch Fausto Coppi oraz Luksemburczyk Lucien Gillen.
Ostatni medal zdobył na mistrzostwach świata w Mediolanie w 1955 roku, gdzie w swej koronnej konkurencji był trzeci za Guido Messiną z Włoch i René Strehlerem ze Szwajcarii.
Startował również w wyścigach szosowych, wygrywając między innymi Bordeaux-Paryż w latach 1950, 1952 i 1961, Ronde van Vlaanderen w 1953 roku oraz Ronde van Nederland w 1954 roku.

Wim van Est (ur. 25 marca 1923 w Fijnaart – zm. 1 maja 2003 w Roosendaal) – holenderski kolarz torowy i szosowy, trzykrotny medalista torowych mistrzostw świata.

Kariera

Pierwszy sukces w karierze Wim van Est osiągnął w 1949 roku, kiedy zdobył brązowy medal w indywidualnym wyścigu na dochodzenie zawodowców podczas torowych mistrzostw świata w Kopenhadze. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Włoch Fausto Coppi oraz Luksemburczyk Lucien Gillen. Na rozgrywanych rok później wywalczył srebrny medal w tej samej konkurencji na mistrzostwach świata w Liège, ulegając tylko Włochowi Antonio Bevilacqui. Ostatni medal zdobył na mistrzostwach świata w Mediolanie w 1955 roku, gdzie w swej koronnej konkurencji był trzeci za Guido Messiną z Włoch i René Strehlerem ze Szwajcarii. Wielokrotnie zdobywał medale mistrzostw Holandii, zarówno w kolarstwie torowym jak i szosowym, w tym 13 złotych. Startował również w wyścigach szosowych, wygrywając między innymi Bordeaux-Paryż w latach 1950, 1952 i 1961, Ronde van Vlaanderen w 1953 roku oraz Ronde van Nederland w 1954 roku. Nigdy nie wystąpił na igrzyskach olimpijskich.