Wayne Rogers

Wayne Rogers, właśc. William Wayne McMillan Rogers III (ur. 7 kwietnia 1933 w Birmingham, zm. 31 grudnia 2015 w Los Angeles) – amerykański aktor, scenarzysta i producent filmowy. Odtwórca roli kapitana Johna „Trappera” McIntyre w sitcomie CBS M*A*S*H (1972–1975).

13 grudnia 2005 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7018 Hollywood Boulevard.

Życiorys

Urodził się w Birmingham w Alabamie jako syn Lydii Edith (z domu Eustis) i Williama McMillana Rogersa. Miał starszą siostrę Loulę (1927–1986). Uczęszczał do Ramsay High School w Birmingham i był absolwentem Webb School w Bell Buckle w Tennessee. W 1954 uzyskał dyplom z historii na Uniwersytecie Princeton. Po ukończeniu studiów Rogers służył jako oficer United States Navy oraz nawigator na USS Denebola i planował wstąpić do Harvard Law School. Po odbyciu służby do aktorstwa zainspirował go jego współlokator, Peter Falk. Rogers studiował aktorstwo w Neighborhood Playhouse School of the Theatre w Nowym Jorku.

Początkiem jego kariery na szklanym ekranie była rola Slima Davisa w operze mydlanej CBS Search for Tomorrow (1959). Występował gościnnie w serialach takich jak Strzały w Dodge City (1959–1965), Alfred Hitchcock przedstawia (1962), Ścigany (1966), Combat! (1966) czy Barnaby Jones (1973). Spróbował też swoich sił jako współscenarzysta i producent komedii fantastycznonaukowej Dr Seks (Dr. Sex, 1964). Od 17 września 1972 do 12 września 1975 grał postać kapitana Johna „Trappera” McIntyre w sitcomie CBS M*A*S*H. Za rolę doktora Charleya Michaelsa w sitcomie CBS Wizyta domowa (House Calls, 1979–1982) był nominowany do Złotego Globu dla najlepszego aktora w serialu komediowym lub musicalu.