Vincent Peillon

Vincent Peillon (ur. 7 lipca 1960 w Suresnes) – francuski polityk i filozof, eurodeputowany i parlamentarzysta, w latach 2012–2014 minister edukacji narodowej.

Życiorys

Absolwent Université Panthéon-Sorbonne. Od 1984 pracował jako wykładowca filozofii. W 1992 uzyskał doktorat z tej dziedziny. Zaangażował się w działalność Partii Socjalistycznej, pełnił funkcję sekretarza jej grupy eksperckiej, był także doradcą jej przewodniczącego. W 1994 zasiadł w prezydium krajowym PS. W latach 1997–2002 sprawował mandat posła do Zgromadzenia Narodowego XI kadencji.

Został następnie zatrudniony w Krajowym Centrum Badań Naukowych (CNRS) jako dyrektor ds. badań. Zajmował się tam badaniem dorobku Ferdinanda Buissona i źródeł francuskiej zasady laickości państwa oraz tzw. filozofii republikańskiej. Specjalizował się także w analizie myśli socjalistów przedmarksistowskich i autorów takich jak Jean Jaurès, Edgar Quinet i Pierre Leroux. Publikował prace dotyczące historii myśli socjalistycznej i republikańskiej. W jednej z nich (La Révolution française n'est pas terminée) opisywał porażkę rewolucji francuskiej, która jego zdaniem nie potrafiła zrewolucjonizować religijności we Francji. W wyniku rewolucji pojęcia religii i wiary zostały zredefiniowane w stosunku do czasów ancien régime, jednak w celu dokończenia rewolucji francuski socjalizm powinien dążyć do ustanowienia nowej religii w miejsce katolicyzmu, Vincent Peillon uznał za niedostosowaną do wolności religię poddaństwa. Rola nowej religii powinna przypaść socjalizmowi, który uosabiałby rewolucję religijną, będącą jednocześnie rewolucją moralną i materialistyczną. Laickość powinna być właściwą religią francuskiej Republiki demokratycznej i socjalnej.