Tiny Kox

holenderski polityk

2 min czytania

Dlaczego to jest na topie

Interest in “Tiny Kox” spiked on Wikipedia on 2026-02-25.

Categorised under Polityka i rząd, this article fits a familiar pattern. Political articles spike during elections, policy announcements, diplomatic events, or when political figures make international headlines.

At GlyphSignal we surface these trending signals every day—transforming Wikipedia’s vast pageview data into actionable insights about global curiosity.

2026-01-28Szczyt: 52026-02-23

Łącznie 30 dni: 32

Kluczowe wnioski

Martinus Josephus Maria (Tiny) Kox (ur.
Życiorys Od 1970 do 1973 kształcił się w zakresie ekonomii i prawa w School voor Hoger Economisch en Administratief Onderwijs w Eindhoven, w 1975 uzyskał tytuł licencjata (kandidaats) z prawa na Tilburg University.
W 1975 został działaczem Partii Socjalistycznej, był m.
Od 1982 do 1999 zasiadał w radzie miejskiej Tilburga.
Nieprzerwanie od 2003 zasiadał w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy, szefując grupie zjednoczonej lewicy europejskiej.

Martinus Josephus Maria (Tiny) Kox (ur. 6 maja 1953 w Zeelst, część Veldhoven) – holenderski polityk, prawnik i samorządowiec, senator, sekretarz generalny Partii Socjalistycznej w latach 1993–2003, od 2022 do 2024 przewodniczący Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy.

Życiorys

Od 1970 do 1973 kształcił się w zakresie ekonomii i prawa w School voor Hoger Economisch en Administratief Onderwijs w Eindhoven, w 1975 uzyskał tytuł licencjata (kandidaats) z prawa na Tilburg University. Następnie do 1982 pracował jako koordynator w centrum pomocy prawnej w Tilburgu i w urzędzie miejskim w Oosterhout.

W 1975 został działaczem Partii Socjalistycznej, był m.in. redaktorem naczelnym partyjnej gazety „De Tribune” (1981–1994) i sekretarzem generalnym PS (1993–2003). Od 1982 do 1999 zasiadał w radzie miejskiej Tilburga. W 2003 został po raz pierwszy wybrany do Eerste Kamer, uzyskiwał reelekcję w 2007, 2011, 2015 2019 i 2023, w 2007 objął kierownictwo w senackiej frakcji socjalistów. Nieprzerwanie od 2003 zasiadał w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy, szefując grupie zjednoczonej lewicy europejskiej. Uczestniczył jako szef misji w kilku misjach obserwacyjnych wyborów, był także inicjatorem przyznania Palestynie statusu obserwatora w tym gremium.

24 stycznia 2022 w ramach porozumienia głównych frakcji objął funkcję przewodniczącego Zgromadzenia na dwuletnią kadencję. Pełnił tę funkcję do 24 stycznia 2024. We wrześniu 2022 pojawiły się wobec niego medialne oskarżenia o kontakty z agentem rosyjskiego GRU i sprzyjanie rosyjskim wpływom. W lutym 2024 zrezygnował z mandatu senatora.