Sint Eustatius

Sint Eustatius (lokalnie Statia) – wyspa i gmina zamorska (openbaar lichaam / public body) w Ameryce Północnej, w Holandii Karaibskiej należąca do Holandii, na Morzu Karaibskim, wchodząca w skład Wysp Nawietrznych. Wchodzi w skład grupy wysp BES oraz wysp SSS, należących do archipelagu Małych Antyli. Stolicą jest Oranjestad. Nie należy do strefy Schengen, ani do Unii Europejskiej. Językiem oficjalnym wyspy jest niderlandzki, lecz głównym używanym jest język angielski, który od 2014 r. służy jako język nauczania w szkołach. Język niderlandzki nauczany jest w szkołach jako język obcy.

Nazwa wyspy pochodzi od św. Eustachego.

Historia

Wyspa została odkryta przez Krzysztofa Kolumba w listopadzie 1493 roku, podczas swojej drugiej wyprawy. W 1636 roku skolonizowali ją koloniści z Zelandii. Od roku 1678 Sint Eustatius znalazła się pod bezpośrednim panowaniem Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej. W czasach kolonialnych, ta niewielka wyspa dla Holandii odgrywała duże znaczenie w uprawie trzciny cukrowej, bawełny oraz tabaki. Wyspa przez stulecia 22 razy zmieniała właścicieli, była pod panowaniem nie tylko holenderskim, ale i angielskim, francuskim oraz brytyjskim. Jednak od 1816 roku posiadłość ta ponownie znalazła się pod administracją Holandii.

W 1739 r. otworzono na wyspie synagogę Honen Dalim, jako jedną z pierwszych w Ameryce.

Na podstawie reformy konstytucyjnej Królestwa Niderlandów, 10 października 2010 Antyle Holenderskie przestały istnieć, a Sint Eustatius stała się holenderską gminą zamorską, która będzie mogła zostać włączona, jeśli sobie tego zażyczy, do Unii Europejskiej jako jej obszar specjalny.

1 stycznia 2011 r. dolar amerykański zastąpił guldena, jako oficjalny środek płatniczy na wyspie.