Robert Surcouf

Robert Surcouf (ur. 12 grudnia 1773 w Saint-Malo, zm. 8 lipca 1827 w Saint-Servan) – francuski korsarz i armator.

Biografia

Urodził się w rodzinie z tradycjami żeglarskimi sięgającymi XV wieku. Był odległym kuzynem korsarza René Duguay-Trouina (1673–1736). Dorastał w Cancale, następnie koło Dinan. Karierę żeglarską rozpoczął w 1786 roku jako chłopiec okrętowy w marynarce handlowej. Pomiędzy 1789 a 1794 rokiem służył na statkach biorących udział w handlu niewolnikami na Oceanie Indyjskim, kursujących pomiędzy wybrzeżami Mozambiku i Madagaskaru a koloniami francuskimi na Maskarenach (Mauritiusie i Reunionie). W 1794 roku objął jako kapitan dowództwo nad swoim pierwszym statkiem, 4-działowym „Créole”.

Działalność korsarską, skierowaną przeciw brytyjskim statkom, prowadził w latach 1795–1800 i ponownie 1807–1808. Odbył sześć wypraw, które trwały łącznie 44 miesiące. Jego działalność skoncentrowana była na Oceanie Indyjskim, w szczególności w Zatoce Bengalskiej. Bazował na Mauritiusie i Reunionie. Podczas swojej pierwszej wyprawy (1795) łupił statki handlowe nie posiadając listu kaperskiego, przez co postrzegany był za pirata, zarówno przez Brytyjczyków jak i władze francuskie. Zmuszony był usprawiedliwić swoją działalność przed Radą Pięciuset. Na przestrzeni lat zdobył łącznie 47 statków, z czego 5 na Atlantyku. Choć większość jego łupów stanowiły statki brytyjskie, znalazły się wśród nich także jednostki pod banderą duńską, portugalską i amerykańską. Do jego największych sukcesów należało zdobycie uzbrojonych statków handlowych (tzw. East Indiaman) – 26-działowego „Triton” (1796) i 38-działowego „Kent” (1800). Surcouf dowodził m.in. 18-działowymi „Clarisse” (1798) i „Confiance” (1800).