Pelorus Jack

Pelorus Jack (ook: Pelorus Jill) (fl. 1888 – 1912) was een dolfijn aan het einde van de 19e eeuw, die rond Nieuw-Zeeland schepen door gevaarlijke wateren leidde. Pelorus Jack was een gramper. Hij kreeg zijn naam, omdat hij schepen tussen Wellington en Nelson loodste; de dolfijn wachtte zijn "klanten" op aan de ingang van Pelorus Sound, in de Marlborough Sounds. Het ware geslacht van de dolfijn bleef echter altijd onbekend. Vandaar dat men het dier ook wel Pelorus Jill noemde.

Eerste verschijning

De eerste verhalen over Pelorus Jack dateren van 1888, toen hij de schoener Brindle escorteerde richting Nelson. Deze naderde de uiterst verraderlijke French Pass, toneel van vele schipbreuken. De French Pass is een smalle strook water tussen het vasteland en D'Urville Island, aan de noordelijke punt van Zuidereiland. De bemanning zag het beest voortdurend voor de boeg opduiken en wou hem doden. De vrouw van de kapitein praatte echter op hen in en wist de zeelieden van hun voornemen te doen afzien. Tot ieders verbazing aan boord leidde de dolfijn hun schip vervolgens door het smalle kanaal.

Vaste gids

Na zijn eerste verschijning bouwde Pelorus Jack na verloop van tijd de naam op van betrouwbare loods, die vele levens spaarde. Hij loodste talloze schepen door de verraderlijke rotsen en sterke stromingen. Zijn reputatie was zo betrouwbaar dat schepen naar hem uitkeken als zij de beruchte French Pass naderden. Zagen zij hem niet, dan wachtten de zeelieden liever op hem dan hun schip te riskeren. Volgens verslagen van ooggetuigen genoot Pelorus Jack van de boeggolven die de schepen veroorzaakten. Ook raakte hij af en toe de schepen aan met zijn lijf.