Miguel Cotto
portorykański pięściarz
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Miguel Cotto” spiked on Wikipedia on 2026-02-27.
Categorised under Sport, this article fits a familiar pattern. Sports articles typically spike during championship events, record-breaking performances, or high-profile transfers and controversies.
GlyphSignal tracks these patterns daily, turning raw Wikipedia traffic data into a curated feed of what the world is curious about. Every spike tells a story.
Kluczowe wnioski
- Miguel Angel Cotto (ur.
- Kariera amatorska W 1998 zdobył srebrny medal w kategorii lekkiej na Mistrzostwach Świata Juniorów w Argentynie.
- Kariera zawodowa Początki Cotto zaczął walczyć zawodowo w 2001 w kategorii junior półśredniej.
- Tytuł mistrza świata WBO w kategorii junior półśredniej 11 września 2004 zdobył wakujący tytuł mistrza świata organizacji WBO, pokonując przez techniczny nokaut w szóstej rundzie Brazylijczyka Kelsona Pinto.
Miguel Angel Cotto (ur. 29 października 1980 w Caguas) – portorykański bokser, były mistrz świata organizacji WBC i The Ring wagi średniej (do 160 funtów), były mistrz świata organizacji WBA w kategorii lekkośredniej (do 154 funtów), były zawodowy mistrz świata organizacji WBO i WBA w kategorii półśredniej (do 147 funtów), były zawodowy mistrz świata WBO kategorii junior półśredniej (do 140 funtów). W swojej karierze pokonał 20 zawodników o tytuł mistrza świata.
Kariera amatorska
W 1998 zdobył srebrny medal w kategorii lekkiej na Mistrzostwach Świata Juniorów w Argentynie. W 2000 reprezentował Portoryko na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney, odpadł jednak z rywalizacji już po pierwszej walce.
Kariera zawodowa
Początki
Cotto zaczął walczyć zawodowo w 2001 w kategorii junior półśredniej. Pokonał wtedy kilku renomowanych pięściarzy, takich jak Cesar Bazan (były mistrz świata WBC w kategorii lekkiej), Demetrio Ceballos, czy późniejsi mistrzowie świata – Carlos Maussa (WBA) i Lovemore N’dou (IBF).
Tytuł mistrza świata WBO w kategorii junior półśredniej
11 września 2004 zdobył wakujący tytuł mistrza świata organizacji WBO, pokonując przez techniczny nokaut w szóstej rundzie Brazylijczyka Kelsona Pinto. W grudniu tego samego roku pierwszy raz obronił swój tytuł, zwyciężając, także w szóstej rundzie, byłego mistrza świata WBO i WBA, Randalla Baileya.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
