Meena Kumari

Meena Kumari, właśc. Mahjabeen Bano (ur. 1 sierpnia 1933 w Mumbaju, zm. 31 marca 1972 tamże) – indyjska aktorka, poetka, piosenkarka, znana jako „królowa tragedii” i uważana za jedną z najlepszych aktorek w historii kina indyjskiego; zagrała w ponad 90 filmach i zdobyła 4 Nagrody Filmfare dla najlepszej aktorki.

Życiorys

Kariera

Aktorka

Mimo tego, że nie przejawiała zainteresowania karierę filmową i wolała się uczyć w szkole, rodzice zabierali ją do studiów filmowych w poszukiwaniu pracy. Reżyser Vijay Bhatt obsadził ją w filmie Leatherface (1939). Dziewczynka została żywicielką rodziny. W wywiadzie udzielonym w 1962 mówiła, że wsparcie finansowe rodziców , którego udzielała od czwartego roku życia, dawało jej ogromną satysfakcję. Zobowiązania na planach filmowych uniemożliwiały jej naukę w szkole. Uczył się więc samodzielnie i pod okiem prywatnych nauczycieli.

Początkowo Mahjabeen Bano pracowała głównie przy produkcjach Vijaya Bhatta. W 1940, podczas kręcenia filmu Ek Hi Bhool, reżyser nadał jej pseudonim Baby Meena. W 1946 dostała angaż – pod pseudonimem Meena Kumari – w filmie Bachchon Ka Khel. W tym czasie nie tylko grała w filmach, ale i śpiewała zawarte w nich piosenki. Pod koniec lat 40. XX wieku skupiła się na filmach odwołujących się do indyjskiej mitologii lub fantastycznych.