Manna

Manna (Hebreeuws: מָן man, betekenis onbekend, waarschijnlijk "Wat is dat?", mogelijk afgeleid van het Egyptische mennu, "voedsel") was het voedsel dat God volgens de Hebreeuwse Bijbel aan de Israëlieten gaf toen Mozes hen door de Sinaïwoestijn leidde naar het Beloofde Land. Het verhaal staat ook in de Koran.

In Exodus 16:14 wordt manna beschreven als een "fijn, schilferachtig laagje", dat bleef liggen toen de morgendauw optrok. "Het leek op korianderzaad, maar dan wit, en het smaakte als honingkoek" (Exodus 16:31). Het moest direct verzameld en dezelfde dag gegeten worden. Een dag later was het bedorven en vol wormen (Exodus 16:19-20). Alleen op de dag voor de sjabbat mocht een dubbele portie worden verzameld. Deze bedierf niet. Op de sjabbat zelf was geen verse manna te vinden (Exodus 16:22-26).

Verklaring

In de Bijbelwetenschap wordt over het algemeen aangenomen dat het gaat om de uitscheiding van bepaalde schildluizen (waarschijnlijk Najococcus serpentinus en Trabutina mannipura). Volgens sommige mensen is manna echter een eetbare en geneeskrachtige hars afkomstig van de boom Boswellia serrata (junior synoniem Boswellia thurifera), een soort die uitsluitend voorkomt in India en enkele van haar buurlanden. Kerkwierook is veelal op basis van deze hars samengesteld. Een andere mogelijkheid is de zoetige afscheiding van de kameeldoorn (Alhagi maurorum), die ook vandaag de dag in Israël manna genoemd wordt.