Liberace

Liberace (czyt. /lɪbɚ'ɹɑtʃi/), właśc. Władziu Valentino Liberace (ur. 16 maja 1919 w West Allis, Wisconsin, zm. 4 lutego 1987 w Palm Springs, Kalifornia) – amerykański artysta estradowy pochodzenia polsko-włoskiego (ojciec Włoch Salvatore Liberace, matka Amerykanka polskiego pochodzenia Frances Zuchowski).

Znany przede wszystkim z ekstrawaganckich kostiumów, biżuterii oraz wystawnej oprawy swych występów, podczas których na fortepianie zawsze stawiał świecznik, na scenę często wjeżdżał luksusowym samochodem.

W 2013 r. do kin wszedł dramat biograficzny pt. Wielki Liberace na podstawie książki Scotta Thorsona.

Życiorys

Jego ojciec grał na rogu, a matka na fortepianie. Przejawiał talent muzyczny od najmłodszych lat, a jako dziesięciolatek występował przed publicznością w teatrach i salach koncertowych, grając utwory muzyki popularnej. Dzięki ojcu otrzymał solidne wykształcenie klasyczne, od 14. roku życia ucząc się pod kierunkiem pianistki Florence Kelly. Wtedy też zadebiutował jako solista, grając z Chicagowską Orkiestrą Symfoniczną. Na początku kariery pomógł mu Ignacy Jan Paderewski, za którego radą zostawił sobie tylko nazwisko jako imię sceniczne.

Pod koniec lat 30. porzucił karierę pianisty grającego muzykę poważną i wybrał występy estradowe. Grał utwory, które najbardziej podobały się publiczności – transkrypcje przebojów muzyki poważnej oraz popularne piosenki. W latach 40. zaczął grać koncerty w Las Vegas, a ze względu na pełny show, który prezentował na scenie, uznaje się go za twórcę długoterminowej rezydentury w Las Vegas. Od lat 50. miał własny program w telewizji. Stał się jednym z najlepiej zarabiających artystów w USA, z tego powodu znalazł się w Księdze Guinnessa.