Joachim Meisner

Joachim Meisner (Breslau, 25 december 1933 – Bad Füssing, 5 juli 2017) was een Duits geestelijke en een kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.

Levensloop

Meisner werd geboren in Breslau, dat destijds tot Duitsland behoorde, maar thans bekend is als Wrocław, de Poolse vorm van de naam, in het zuidwesten van Polen. In 1945 vluchtte een deel van het gezin Meisner voor het oprukkende Rode Leger naar Thüringen, waarbij de vader achterbleef en kort daarna zou sterven (Meisner is dus een zogenaamde Heimatvertriebener). Toen de elfjarige Joachim met zijn moeder, drie broers en andere gevluchte Breslauers in Mühlhausen uit de trein stapte, werd de groep verdrevenen slechts door één iemand verwelkomd: de plaatselijke pastoor Heribert Böttcher, die zo voor Meisner een vervangende vaderfiguur werd.

Nadat Meisner aanvankelijk enige tijd in het bankwezen in de leer was geweest, ging hij aan de seminaries van Maagdenburg en daarna Erfurt studeren. Hij werd op 22 december 1962 priester gewijd. Zeven jaar na zijn priesterwijding promoveerde hij op de Pauselijke Universiteit Gregoriana te Rome op een proefschrift over de Katholieke vroomheid in Erfurt na de reformatie.

Op 17 maart 1975 werd Meisner benoemd tot hulpbisschop van Erfurt en tot titulair bisschop van Vina; zijn bisschopswijding vond plaats op 17 mei 1975.

Op 22 april 1980 werd Meisner benoemd tot bisschop van het toentertijd om politieke redenen lastig te besturen bisdom Berlijn (dat in 1994 een aartsbisdom werd). In deze functie steunde Meisner de door de communistische regimes vervolgde Kerk in diverse Oostbloklanden en verrichtte hij meerdere heimelijke priesterwijdingen.

Meisner werd tijdens het consistorie van 2 februari 1983 kardinaal gecreëerd. Hij kreeg de rang van kardinaal-priester. Zijn titelkerk werd de Santa Pudenziana. Hij nam deel aan de conclaven van 2005 en 2013