Jacek Majchrowski
Prawnik polski i samorządowiec
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Jacek Majchrowski” spiked on Wikipedia on 2026-02-28.
Categorised under Technologia, this article fits a familiar pattern. wt.cat.technology.1
By monitoring millions of daily Wikipedia page views, GlyphSignal helps you spot cultural moments as they happen and understand the stories behind the numbers.
Kluczowe wnioski
- Jacek Maria Majchrowski (ur.
- Znawca II Rzeczypospolitej, dokumentujący jej historię, a szczególnie działalność ugrupowań prawicowych.
- Życiorys Urodził się w 13 stycznia 1947 w Sosnowcu jako syn Krystyny i Tadeusza.
- Stanisława Staszica w Sosnowcu.
- W 1974 uzyskał stopień doktora na Wydziale Prawa i Administracji, a w 1988 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk prawnych.
Jacek Maria Majchrowski (ur. 13 stycznia 1947 w Sosnowcu) – polski prawnik, polityk, historyk doktryn politycznych i prawnych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesor nauk prawnych, członek Trybunału Stanu (2005–2011).
Znawca II Rzeczypospolitej, dokumentujący jej historię, a szczególnie działalność ugrupowań prawicowych. W latach 2002–2024 prezydent Krakowa – najdłużej urzędujący w historii miasta.
Życiorys
Urodził się w 13 stycznia 1947 w Sosnowcu jako syn Krystyny i Tadeusza. Jest absolwentem IV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Sosnowcu.
Swoje życie związał z Krakowem, a pracę z Uniwersytetem Jagiellońskim, na którym w 1970 ukończył studia. W 1974 uzyskał stopień doktora na Wydziale Prawa i Administracji, a w 1988 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk prawnych. Od 1987 do 1993 pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa i Administracji. Związany był również z Instytutem Nauk Politycznych na Wydziale Zarządzania i Administracji Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego w Kielcach. Był także prorektorem Wyższej Szkoły Handlu i Prawa im. Ryszarda Łazarskiego w Warszawie.
Od 1965 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, legitymację oddał po wprowadzeniu stanu wojennego. W wyborach czerwcowych 1989 kandydował do Sejmu X kadencji PRL w ramach mandatu dla bezpartyjnych, zdobywając 10 171 głosów – przegrał z Janem Rokitą (154 616 głosów).
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0