Indianapolis 500

De Indianapolis 500, vaak kortweg Indy 500 genoemd, is de belangrijkste autorace van het jaar in de VS. De race wordt verreden op de Indianapolis Motor Speedway in Speedway, Indiana. De 500 in de naam van de race duidt op het aantal mijl dat wordt afgelegd. 500 mijl is circa 805 km, wat overeen komt met 200 rondes. De race behoort samen met de 24 uur van Le Mans en de Grand Prix van Monaco tot de bekendste races van de autosport.

De "Indy 500" wordt elk jaar gereden op de zondag voor Memorial Day. De winnaar van de race wordt vereeuwigd op de Borg-Warnertrofee.

Geschiedenis

De Indianapolis Motor Speedway was een initiatief van Carl. G. Fisher, James A. Allison, A.C. Newby en Frank H. Wheeler en werd geopend in 1909. De ovale baan is 2½ mijl lang (4 kilometer) en draagt de bijnaam The Brickyard (de klinkerweg); de pitstraat wordt ook wel Gasoline Alley (benzinelaantje) genoemd. Het wegdek bestond aanvankelijk uit een mengsel van teer en steenslag, maar werd al snel vervangen door klinkers. Tot op de dag van vandaag liggen er bij de start als herinnering hieraan nog enkele rijen klinkers dwars over de baan. Onder de asfaltlaag liggen nog steeds de originele klinkers.

Er werden vanaf 1909 al enkele nationale wedstrijden met auto's georganiseerd, maar in 1911 volgde de eerste 500 mijlsrace. Deze werd gewonnen door Ray Harroun in een Marmon Wasp, een 7820 cc zescilinder. De eerste technische vooruitgang kwam echter al in 1913, toen de Fransman Jules Goux met een zeer lichte Peugeot (een grand-prixmodel uit 1912) de wedstrijd won. Hiermee werd meteen duidelijk dat licht bouwen de voorkeur had boven grote motoren in zware auto's, zoals de Amerikanen gebruikten.