Hu Jintao
Chinees politicus
Waarom dit trending is
Interest in “Hu Jintao” spiked on Wikipedia on 2026-02-26.
Categorised under Politiek & bestuur, this article fits a familiar pattern. Political articles spike during elections, policy announcements, diplomatic events, or when political figures make international headlines.
GlyphSignal tracks these patterns daily, turning raw Wikipedia traffic data into a curated feed of what the world is curious about. Every spike tells a story.
Belangrijkste punten
- Hu Jintao (Chinees: 胡錦濤 / 胡锦涛) (Jiangyan, Kuomintang China, 21 december 1942) (jiaxiang: Anhui, Jixi) is de voormalige secretaris-generaal van de Chinese Communistische Partij en van 2002 tot en met 2012 de regeringsleider van de Volksrepubliek China, als opvolger van Jiang Zemin.
- Hij studeerde af aan China's prestigieuze Qinghua Universiteit.
- Zijn carrière is opmerkelijk door zijn buitengewoon snelle opmars naar de macht, die toegeschreven wordt aan zijn gematigde opvattingen en de zorg die hij eraan besteed heeft zijn oudere aanhangers niet voor het hoofd te stoten of weg te jagen.
- Mede hierdoor was hij voor veel Westerse politiek analisten onbekend voor hij aan de macht kwam.
- In 1982 werd Hu lid van het Centraal Comité van de Communistische Partij, het partijparlement.
Hu Jintao (Chinees: 胡錦濤 / 胡锦涛) (Jiangyan, Kuomintang China, 21 december 1942) (jiaxiang: Anhui, Jixi) is de voormalige secretaris-generaal van de Chinese Communistische Partij en van 2002 tot en met 2012 de regeringsleider van de Volksrepubliek China, als opvolger van Jiang Zemin.
Voorgeschiedenis
Hu is van beroep waterbouwkundig ingenieur. Hij studeerde af aan China's prestigieuze Qinghua Universiteit. Volgens zijn officiële biografie is hij begiftigd met een fotografisch geheugen. Zijn carrière is opmerkelijk door zijn buitengewoon snelle opmars naar de macht, die toegeschreven wordt aan zijn gematigde opvattingen en de zorg die hij eraan besteed heeft zijn oudere aanhangers niet voor het hoofd te stoten of weg te jagen.
Hu heeft zijn carrière voornamelijk doorgebracht in het armere achterland van China en niet in de rijkere kuststreken. Mede hierdoor was hij voor veel Westerse politiek analisten onbekend voor hij aan de macht kwam. In de noordwestelijke provincie Gansu werd hij de beschermeling van de plaatselijke partijsecretaris Song Ping, die hem meenam toen hij in 1981 naar Peking werd gehaald.
In 1982 werd Hu lid van het Centraal Comité van de Communistische Partij, het partijparlement. Vervolgens werd hij leider van de Jeugdliga, partijsecretaris in Guizhaou en van 1988 tot 1992 van de Tibetaanse Autonome Regio.
Terug in Peking kwam Hu met steun van de machtige leider achter de schermen Deng Xiaoping in het Politbureau en in het permanent comité daarvan. In 1998 werd hij vicepresident van China en plaatsvervangend secretaris van het militaire comité van de partij. Op 15 november 2002 volgde hij Jiang Zemin op als secretaris-generaal van de Chinese Communistische Partij, en op 15 mei 2003 werd hij door het Nationaal Volkscongres gekozen tot president van de Volksrepubliek China. In 2004 ten slotte volgde hij Jiang Zemin op als secretaris van het militaire comité.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0