Herbert Backe

Herbert Ernst Backe (ur. 19 kwietnia^?/1 maja 1896 w Batumi, zm. 6 kwietnia 1947 w Norymberdze) – minister III Rzeszy do spraw Wyżywienia i Gospodarki Rolnej oraz SS-Obergruppenführer.

Życiorys

Urodzony w Batumi na Kaukazie, był synem niemieckiego kolonisty. W latach 1905–1914 uczęszczał do gimnazjum w Tbilisi, ale po wybuchu I wojny światowej został internowany (do 1918) przez władze rosyjskie, to doświadczenie w połączeniu z jego obserwacją przebiegu rewolucji październikowej sprawiły, że stał się zdeklarowanym antykomunistą. Po zakończeniu wojny wyjechał do Niemiec, gdzie rozpoczął studia agronomiczne na Uniwersytecie w Getyndze. Następnie od 1923 do 1924 pracował jako asystent wykładowcy geografii w Wyższej Szkole Technicznej w Hanowerze. W 1927 roku pracował jako zarządca na farmie na Pomorzu, a w roku następnym pełnił funkcję najemcy posiadłości Hornsen w Alfeld. Członek NSDAP od roku 1925, wcześniej w roku 1922 wstąpił do SA, natomiast w 1933 roku wstąpił do SS.

Od października 1933 do maja 1942 był sekretarzem stanu w Ministerstwie Wyżywienia i Gospodarki Rolnej. W 1934 był pomysłodawcą maksymalnego zwiększenia produkcji rolniczej (Erzeugungsschlacht) i zmniejszenia importu żywności. W 1936 został komisarzem do spraw wyżywienia w komisji Planu Czteroletniego. Od 23 maja 1942 z nominacji Alfreda Rosenberga został zarządcą Ministerstwa Wyżywienia i Gospodarki Rolnej na obszarze Komisariatu Rzeszy Ukraina, gdzie był głównym odpowiedzialnym za wdrożenie „planu głodowego”, który zabezpieczał dostawy żywności na front wschodni. Zdaniem historyka Timothy’ego Snydera skutkiem jego polityki była śmierć 4,2 mln ludzi na okupowanych przez Niemcy terytoriach wschodnich. W okresie II wojny światowej należał także do sztabu RuSHA.