Gheorghe Zamfir
muzyk rumuński
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Gheorghe Zamfir” spiked on Wikipedia on 2026-02-27.
Categorised under Rozrywka, this article fits a familiar pattern. Articles in the entertainment category often trend when tied to award ceremonies, film releases, celebrity news, or viral social media moments.
By monitoring millions of daily Wikipedia page views, GlyphSignal helps you spot cultural moments as they happen and understand the stories behind the numbers.
Kluczowe wnioski
- Gheorghe Zamfir /'ge̯or.
- 6 kwietnia 1941 w Găești) – rumuński muzyk, wirtuoz gry na fletni Pana.
- W wieku 14 lat zaczął naukę gry na fletni Pana jako samouk.
- W stołecznej uczelni uzyskał dyplom pedagoga, ukończył też dyrygenturę.
- badał rumuńską muzykę ludową.
Gheorghe Zamfir /'ge̯or.ge zamˈfir/ (ur. 6 kwietnia 1941 w Găești) – rumuński muzyk, wirtuoz gry na fletni Pana.
Początkowo pragnął zostać akordeonistą. W wieku 14 lat zaczął naukę gry na fletni Pana jako samouk. Swoją edukację kontynuował w Akademii Muzycznej w Bukareszcie, gdzie był uczniem Faniki Luki (1968). W stołecznej uczelni uzyskał dyplom pedagoga, ukończył też dyrygenturę. Został zauważony przez szwajcarskiego znawcę muzyki etnicznej Marcela Celliera, który w latach 60. XX w. badał rumuńską muzykę ludową. Zamfir przeszedł do historii rozwijając i unowocześniając tradycyjny rumuński styl grania na fletni Pana, jak również sam instrument, zwiększając w nim liczbę piszczałek z 20 do 22, 25, 28 i 30 oraz zwiększając tym samym jego zakres, uzyskując – także poprzez odpowiednią zmianę ułożenia ust podczas gry – do 9 dźwięków z każdej piszczałki.
Kariera sceniczna
Podczas swojej 50-letniej kariery, Gheorghe Zamfir zdobył w sumie 120 złotych i platynowych płyt, sprzedając w tym czasie ponad 120 milionów albumów. W 1976 roku jego utwór Doina de Jale dotarł do czwartej pozycji brytyjskiej listy przebojów.
Artysta napisał książkę poświęconą grze na fletni Pana: Traitė Du Naï Roumain: méthode de flûte de pan, Paris: Chappell S.A., 1975, ISBN 88-8291-286-8.
Ponadto jest autorem autobiografii: Binecuvântare şi blestem (Błogosławieństwo i przekleństwo), Arad: Mirador, 2000, ISBN 973-9284-56-6.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
