Gerda Taro

Gerda Taro (Stuttgart, 1 augustus 1910 - Brunete, 26 juli 1937), pseudoniem van Gerta Pohorylle, was een oorlogsfotografe. Ze wordt vaak beschouwd als de eerste vrouw die als fotografe werkte aan het front, en die er ook stierf.

Duitsland

Pohorylle groeide op in een Pools joods gezin in Duitsland. In 1929, net voor de opkomst van het nazisme in Duitsland, verhuisde het gezin naar Leipzig. Pohorylle streed tegen het nazisme en werd in 1933 opgepakt voor het verspreiden van antinazi-propaganda.

Frankrijk

Om aan het anti-joodse regime van Adolf Hitler te ontsnappen, verhuisde Pohorylle in 1934 naar Parijs. In 1935 ontmoette ze er fotograaf Endre Friedmann, en werd zijn assistent. Zo leerde ze de fotografie kennen. Pohorylle begon te werken voor het persagentschap Alliance Photo.

Om te ontkomen aan de groeiende politieke onverdraagzaamheid in Europa, namen Friedmann en Pohorylle hun nieuwsfoto's onder de schuilnaam Robert Capa, die Amerikaans en dus onverdacht klonk. Later hield Friedmann deze naam voor zich, en Pohorylle nam de naam Gerda Taro aan, naar de Japanse artieste Taro Okamoto en de Zweedse actrice Greta Garbo.

Spanje

Bij de uitbraak van de Spaanse Burgeroorlog in 1936 trokken Taro en Capa naar Barcelona om er van de oorlog verslag uit te brengen. Taro kreeg er haar bijnaam "la pequeña rubia" (het kleine blondje). Taro maakte aanvankelijk gebruik van een Rollei-camera, later vooral de 35mm camera van Leica.