George Boole

George Boole ([buːl], ur. 2 listopada 1815 w Lincoln, Anglia, zm. 8 grudnia 1864 w Ballintemple, hrabstwo Cork, Irlandia) – angielski matematyk i filozof, najbardziej znany z wprowadzenia metod algebraicznych do logiki, współtworząc logikę matematyczną.

Życiorys

Przyszedł na świat jako syn szewca. W szkole dla dzieci z uboższych warstw społeczeństwa szybko opanował cały materiał, ale ojca nie było stać na opłacenie nauki George’a w lepszej szkole. Nakłonił więc syna do nauki łaciny, której znajomość miała się okazać przepustką do wyższych sfer, gdzie znajomość tego języka była mile widziana. Ojciec George’a nauczył syna tyle, ile sam umiał, poprosił też o pomoc zaprzyjaźnionego kupca, ale większość wiedzy George czerpał z książek. W następnej kolejności Boole zaczął się uczyć greki, francuskiego, niemieckiego i włoskiego. Ojciec próbował go też zainteresować matematyką.

Jeszcze jako nastolatek Boole zaczął uczyć w szkołach elementarnych, by pomóc ojcu w utrzymaniu rodziny. W wieku 20 lat zdecydował, że zostanie duchownym, ale aby zabezpieczyć byt rodzinie, postanowił najpierw założyć prywatną szkołę. Wtedy właśnie zafascynowała go matematyka. Zapoznawszy się z dziełami Josepha Lagrange’a i Pierre’a Laplace’a, zaczął pisać własne prace na temat matematyki. Pierwsze z nich były źle zredagowane, więc David Gregory z czasopisma Cambridge Mathematical Journal poradził mu, by przez jakiś czas uczęszczał na uniwersyteckie wykłady, ale Boole był na to zbyt biedny. Mimo niedostatków prace Boole’a stały się znane na tyle, by ich autor w 1844 roku otrzymał medal Royal Society. Trzy lata później opublikował książkę Mathematical Analysis of Logic.