Gene Wilder

Gene Wilder, pierwotnie Jerome Silberman (ur. 11 czerwca 1933 w Milwaukee, zm. 29 sierpnia 2016 w Stamford) – amerykański aktor komediowy, a także scenarzysta i reżyser. Zdobywca Emmy w 2003. Był nominowany do Oscara za drugoplanową rolę w filmie Producenci (1968).

Znany ze współpracy z reżyserem, scenarzystą i producentem filmowym Melem Brooksem. Często występował wspólnie z afroamerykańskim aktorem komediowym, Richardem Pryorem.

Życiorys

Był synem żydowskich imigrantów pochodzących z Rosji. Studiował aktorstwo na Uniwersytecie Iowa, który ukończył w 1955 roku. Naukę kontynuował w Bristol Old Vic Theatre School w Wielkiej Brytanii, w latach 1956–1958. Po powrocie do USA podjął pracę w teatrze, jednakże nie jako aktor, a jako kierowca samochodu i nauczyciel fechtunku.

Mając 26 lat zmienił swoje nazwisko na Gene Wilder, ponieważ jego własne – Jerry Silberman – nie brzmiało, jego zdaniem, zbyt dobrze. Imię „Gene” zaczerpnął od Eugene’a Ganta, bohatera książek autorstwa Thomasa Wolfe’a. Natomiast nazwisko „Wilder” od Thortona Wildera, zaznaczył przy tym, że było to najpiękniejsze nazwisko, jakie kiedykolwiek słyszał.

Karierę aktorską zaczynał na mniejszych scenach Broadwayu, zanim zadebiutował na głównej jego scenie. Najlepszy dla niego w tamtym okresie był 1961 rok, gdy za role w przedstawieniach The Complaisant Lover i Roots otrzymał nagrodę Clarence Derwent. Pierwsza rola filmowa to epizod w Mother Courage and Her Children w 1964 roku u boku Anne Bancroft; odtąd jego kariera nabrała znacznego przyspieszenia, za sprawą Mela Brooksa, który polubił Wildera i chętnie obsadzał go w filmach.

Pierwsza duża rola Wildera to zakładnik w filmie Bonnie i Clyde (1967). Dwie najgłośniejsze to tytułowa rola w Willy Wonka i fabryka czekolady (1971) i Leo Bloom w Producenci (1968).