Fridtjof Nansen

Fridtjof Wedel-Jarlsberg Nansen (ur. 10 października 1861 w Store Frøen, zm. 13 maja 1930 w Lysaker) – norweski zoolog, oceanograf, badacz polarny i międzynarodowy działacz społeczny, laureat Pokojowej Nagrody Nobla.

Badał budowę ośrodkowego układu nerwowego u bezkręgowców i wymieniany jest obok Wilhelma Hisa (1831–1904) i Auguste’a Forela (1848–1931) jako jeden z pierwszych twórców teorii neuronowej.

W latach 1888–1889 przeprawił się na nartach przez Grenlandię, udowodniając, że wnętrze wyspy pokrywa nieprzerwanie lądolód rozciągający się przynajmniej do 75°N. W latach 1893–1896 odbył ekspedycję na Ocean Arktyczny na specjalnie zaprojektowanym przez Colina Archera statku „Fram”, który został celowo uwięziony w lodach Arktyki, by wykorzystać dryf lodowy i dotrzeć do bieguna północnego. Statek dotarł około 460 kilometrów na południe od bieguna, a Nansen wraz z Hjalmarem Johansenem (1867–1913) przy wykorzystaniu psich zaprzęgów, nart i kajaków doszli do 86°13,6′N – najdalej na północ niż jakakolwiek poprzednia wyprawa – lecz wobec kończących się zapasów żywności musieli zawrócić. Podczas wyprawy przeprowadzono liczne badania naukowe i zebrano wiele danych, a wyniki prac opublikowano w sześciotomowym traktacie. Na potrzeby rejsu Nansen skonstruował nowy typ urządzenia do badania wód morskich na dużych głębokościach – tzw. butelkę Nansena. Stwierdzono m.in. że Morze Arktyczne ma kilka tysięcy sążni głębokości i jest całkowicie pozbawione wysp, tym samym nie potwierdzając teorii o tym, że na północy znajdują się duże obszary lądu.