Fred Bongusto

Fred Bongusto właśc. Alfredo Antonio Carlo Buongusto (ur. 6 kwietnia 1935 w Campobasso, zm. 8 listopada 2019 w Rzymie) – włoski piosenkarz i kompozytor, uważany za croonera na gruncie włoskiej muzyki pop.

Fred Bongusto jest jedną z najbardziej znaczących postaci w muzyce rozrywkowej lat 60. XX w.

Życiorys

Fred Bongusto uczęszczał do liceum klasycznego Mario Pagano. Po zdaniu matury wstąpił na wydział prawa uniwersytetu w Modenie. Postanowił jednak poświęcić się muzyce.

W 1960 roku rozpoczął karierę muzyczną zakładając grupę muzyczną I 4 Loris w składzie: Renato Silvestri, Loris Boresti, Luciano Bigoni, Nini Mezzet i on sam jako solista. W tym samym roku artysta nagrał singiel „Bella bellissima”/„Doce doce”.

Zespół I 4 Loris podpisał kontrakt nagraniowy z firmą Primary Gianbattisty Ansoldiego i zadebiutowali w 1961 singlem Madison Italiano/Notte d'amore; Notte d'amore była coverem Jealous Lover Charlesa Williamsa i została umieszczona w czołówce dźwiękowej filmu Garsoniera Billy Wildera, z włoskim tekstem Misselvii.

Pierwszym wielkim przebojem Freda Bongusto stała się piosenka „Una rotonda sul mare” z 1964 roku; inne jego hity z tego okresu to: „Malaga”, „Tre settimane”, „Spaghetti a Detroit”, „Amore fermati”, „Frida”, „Balliamo”, „Lunedì” i „Prima c'eri tu”, którym wygrał w 1966 roku festiwal Un disco per l’estate.

W I połowie lat 60. XX w. Fred Bongusto wystąpił w kilku filmach (Obiettivo ragazze, Questi pazzi, pazzi italiani); do szeregu filmów skomponował też ścieżki dźwiękowe: Il tigre Dino Risiego, Obsesja (kandydat do nagrody Oscara) i Peccato veniale Salvatore Samperiego, Venga a prendere il caffè da noi i La cicala Alberta Lattuady.