Florence Parly
francuska polityk
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Florence Parly” spiked on Wikipedia on 2026-02-25.
Categorised under Polityka i rząd, this article fits a familiar pattern. Political articles spike during elections, policy announcements, diplomatic events, or when political figures make international headlines.
At GlyphSignal we surface these trending signals every day—transforming Wikipedia’s vast pageview data into actionable insights about global curiosity.
Kluczowe wnioski
- Florence Parly (ur.
- Życiorys Absolwentka Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu oraz École nationale d’administration.
- W latach 1991–1993 była doradcą ministrów Michela Durafoura i Paula Quilèsa, w połowie lat 90.
- Od 1993 do 1997 zajmowała wyższe stanowiska urzędnicze w administracji rządowej, następnie do 2000 pełniła funkcję doradcy premiera Lionela Jospina ds.
- budżetu w jego gabinecie.
Florence Parly (ur. 8 maja 1963 w Boulogne-Billancourt) – francuska polityk, urzędnik państwowy, menedżer i przedsiębiorca, od 2017 do 2022 minister obrony.
Życiorys
Absolwentka Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu oraz École nationale d’administration. Od 1987 pracowała jako urzędniczka w dyrekcji ds. budżetu. W latach 1991–1993 była doradcą ministrów Michela Durafoura i Paula Quilèsa, w połowie lat 90. dołączyła do Partii Socjalistycznej. Od 1993 do 1997 zajmowała wyższe stanowiska urzędnicze w administracji rządowej, następnie do 2000 pełniła funkcję doradcy premiera Lionela Jospina ds. budżetu. W latach 2000–2002 sprawowała urząd sekretarza stanu ds. budżetu w jego gabinecie.
W 2002 bez powodzenia kandydowała do parlamentu. W latach 2003–2005 w strukturze Partii Socjalistycznej odpowiadała za sprawy gospodarki i zatrudnienia. Od 2004 do 2006 była wiceprzewodniczącą rady regionalnej Burgundii, a także przewodniczącą rady dyrektorów ARD, agencji rozwoju regionalnego (w regionie Île-de-France).
Od 2006 do 2008 pełniła funkcję dyrektora ds. strategii inwestycji w Air France. Następnie do 2013 zarządzała przedsiębiorstwem Air France Cargo, po czym do 2014 była zastępcą dyrektora generalnego w Air France. W latach 2014–2016 zajmowała stanowisko zastępcy dyrektora generalnego w Société nationale des chemins de fer français, odpowiadając za strategię i finanse. W 2016 została dyrektorem generalnym SNCF Voyageurs.
21 czerwca 2017 powołana na ministra obrony w drugim rządzie Édouarda Philippe’a. Pozostała na tym stanowisku również w utworzonym w lipcu 2020 gabinecie Jeana Castex. Dołączyła do powstałego w tym samym roku ruchu Territoires de progrès, skupiającego lewicowych stronników prezydenta. Urząd ministra sprawowała do maja 2022.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0