Ferdinand Sauerbruch

Ernst Ferdinand Sauerbruch (Barmen, 3 juli 1875 – Berlijn, 2 juli 1951) was een Duitse arts. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste en invloedrijkste chirurgen van de 20e eeuw. Sauerbruch was pionier op het gebied van thorax- en andere borstoperaties en ontwierp een prothese voor de arm.

In 1901 slaagde Sauerbruch, die in zijn jeugd veel armoede gekend had, na een moeizame studententijd te Leipzig voor zijn artsexamen. Al spoedig legde hij zich toe op de chirurgie en verdiepte zich rond 1905 in het ziektebeeld klaplong of pneumothorax, waarvoor hij nieuwe operatietechnieken ontwikkelde. Hij maakte, mede door zijn deskundigheid, snel carrière. In 1908 verhuisde de kort daarvoor met Ada Schultz, dochter van een collega, getrouwde Sauerbruch naar Marburg, waar hij twee jaar professor aan de universiteit was. Begin 1910 werd zijn zoon Hans geboren (deze zou later enige naam maken als kunstschilder en overleed in 1996). In 1910 nam hij de leerstoel voor chirurgie te Zürich in Zwitserland aan. In Zürich kreeg het echtpaar Sauerbruch drie kinderen : Friedrich (*1911; deze werd ook chirurg en was o.a. tijdens de Tweede Wereldoorlog assistent van zijn vader); Peter (1913-2010; deze werd beroepsofficier) en Marilen (*1917; bijgenaamd de kattenvrouw; zij trouwde later met een bekend uitgever). Door de erfenis van een goede vriend kon hij het ziekenhuis te Zürich met een kinderafdeling uitbreiden. Sauerbruch, wiens vrouw hem van tijd tot tijd als secretaresse hielp, had ook buiten het ziekenhuis patiënten, waaronder leden van buitenlandse vorstenhuizen en regeringen. Onder hen waren o.a. Lenin en Constantijn I van Griekenland. In de Eerste Wereldoorlog was Sauerbruch vrijwilliger in het Duitse leger en verrichtte onder andere operaties achter het front bij Ieper. In deze tijd legde hij zich toe op het ontwikkelen van verbeterde hand- en armprotheses en behandelde daar, met succes, talrijke aan het front gewon