Ferdinand Foch
marszałek Francji i Polski
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Ferdinand Foch” spiked on Wikipedia on 2026-02-26.
Categorised under Historia, this article fits a familiar pattern. Historical topics gain renewed attention when tied to commemorations, documentaries, or current events that echo past episodes.
At GlyphSignal we surface these trending signals every day—transforming Wikipedia’s vast pageview data into actionable insights about global curiosity.
Kluczowe wnioski
- Ferdinand Foch (ur.
- Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się 2 października 1851 roku w Tarbes – miejscowości leżącej w rejonie Midi-Pyrénées, w departamencie Hautes-Pyrénées u podnóża Pirenejów.
- Kształcił się w jezuickich kolegiach św.
- Klemensa w Metz.
- Pułku Piechoty (ranny, trafił do prowizorycznego szpitala, który zorganizowano w Théâtre de l’Odéon, gdzie opiekowała się nim Sarah Bernhardt).
Ferdinand Foch (ur. 2 października 1851 w Tarbes, zm. 20 marca 1929 w Paryżu) – francuski dowódca i teoretyk wojskowy, dowódca wyższych związków taktycznych armii francuskiej, marszałek Francji (1918), marszałek polny Wielkiej Brytanii (1919) i marszałek Polski (1923), szef Sztabu Generalnego, przewodniczący Rady Wojennej Sprzymierzonych, naczelny wódz Sił Sprzymierzonych.
Życiorys
Dzieciństwo i młodość
Urodził się 2 października 1851 roku w Tarbes – miejscowości leżącej w rejonie Midi-Pyrénées, w departamencie Hautes-Pyrénées u podnóża Pirenejów. Syn urzędnika, prawnuk oficera z armii Napoleona Bonaparte, wychowywany był w atmosferze kultu tradycji napoleońskich. Kształcił się w jezuickich kolegiach św. Michała w Saint-Étienne i św. Klemensa w Metz. Po rozpoczęciu wojny francusko-pruskiej w 1870 roku wstąpił ochotniczo do wojska do 4. Pułku Piechoty (ranny, trafił do prowizorycznego szpitala, który zorganizowano w Théâtre de l’Odéon, gdzie opiekowała się nim Sarah Bernhardt). Zdemobilizowany w marcu 1871 roku rozpoczął naukę na politechnice w Paryżu.
Służba wojskowa
Ukończył Oficerską Szkołę Inżynieryjną Artylerii. Stopień oficerski otrzymał we wrześniu 1874 roku, służąc w 24. Pułku Artylerii. W 1887 roku ukończył Akademię Sztabu Generalnego (ASG). W latach 1887–1889 służył w 3. Oddziale Sztabu Generalnego. Od 1890 roku był wykładowcą strategii ogólnej w ASG. Napisał szereg rozpraw wojskowo-teoretycznych o wykorzystaniu taktyki Napoleona we współczesnych warunkach. W latach 1895–1901 profesor ASG, w 1901 roku odwołany za klerykalizm. Następnie został pomocnikiem dowódcy 20. Pułku Artylerii.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
