Falcon 9
Rakieta nośna
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Falcon 9” spiked on Wikipedia on 2026-02-26.
Categorised under Nauka i przyroda, this article fits a familiar pattern. Science and technology topics tend to trend after breakthroughs, space missions, health announcements, or widely shared research findings.
By monitoring millions of daily Wikipedia page views, GlyphSignal helps you spot cultural moments as they happen and understand the stories behind the numbers.
Kluczowe wnioski
- Falcon 9 – rodzina dwustopniowych rakiet nośnych, zaprojektowana i wyprodukowana przez amerykańską firmę SpaceX, przeznaczona do wynoszenia ładunków na orbitę, misji bezzałogowych i załogowych do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
- Obecnie jest to jedyna rakieta zdolna do wyniesienia satelity, której pierwszy stopień może wylądować i być użyty ponownie.
- 0) Pierwszy stopień był zasilany przez 9 silników Merlin 1C, które dawały łączną siłę ciągu 4,94 MN.
- Drugi stopień to konstrukcyjnie krótsza kopia pierwszego, był zasilany pojedynczym silnikiem w wersji przystosowanej do próżni (Merlin 1C Vacuum).
- Jego nominalny czas pracy wynosił 345 sekund.
Falcon 9 – rodzina dwustopniowych rakiet nośnych, zaprojektowana i wyprodukowana przez amerykańską firmę SpaceX, przeznaczona do wynoszenia ładunków na orbitę, misji bezzałogowych i załogowych do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Napędzana mieszaniną ciekłego tlenu (LOX) i nafty (RP-1). Obecnie jest to jedyna rakieta zdolna do wyniesienia satelity, której pierwszy stopień może wylądować i być użyty ponownie.
Wersje
Falcon 9 (v1.0)
Pierwszy stopień był zasilany przez 9 silników Merlin 1C, które dawały łączną siłę ciągu 4,94 MN. Nominalny czas pracy silników wynosił 170 sekund.
Drugi stopień to konstrukcyjnie krótsza kopia pierwszego, był zasilany pojedynczym silnikiem w wersji przystosowanej do próżni (Merlin 1C Vacuum). Silnik ten wytwarzał ciąg 445 kN w próżni, miał zdwojone zapalniki umożliwiające wznowienie pracy silnika. Jego nominalny czas pracy wynosił 345 sekund. Silnik miał możliwość regulowania ciągu w zakresie 60–100%. Stopień był wyposażony w system reakcyjnego sterowania (RCS), na który składały się 4 silniczki Draco napędzane mieszaniną monometylohydrazyny i tetratlenku diazotu, o ciągu 400 N każdy.
Ściany i kopuła zbiornika paliwa były wykonane ze stopu aluminium i litu. Połączenie między stopniami były wykonane z włókna węglowego z rdzeniem aluminiowym. System separacyjny stanowiły odpychacze pneumatyczne.
Cała rakieta miała wysokość 54,9 m i średnicę 3,6 m. Potrafiła wynieść na niską orbitę wokółziemską (ok. 200 km) ładunek o masie do około 10 t, natomiast na orbitę geostacjonarną do około 2,4 t. Starty odbywały się z kosmodromu na przylądku Canaveral w USA.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
