Eurofighter Typhoon

De Eurofighter Typhoon (Eurofighter EFA 2000) is een gevechtsvliegtuig ontworpen en gebouwd door een Europees consortium bestaande uit de industrieën:

• EuroJet Turbo GmbH
• NATO Eurofighter and Tornado Management Agency
• Alenia Aeronautica (belang: 21%)
• BAE Systems (belang 33%)
• Construcciones Aeronáuticas (CASA) (belang 13%) (opgegaan in Airbus Defence & Space)
• European Aeronautic Defence and Space Company (EADS) (belang: 33%) (opgegaan in Airbus Defence & Space)

Afnemers

De bedoeling is dat er totaal 630 Typhoons worden gebouwd met een eventuele optie op 90 stuks extra. De toestellen worden geleverd aan het Verenigd Koninkrijk (232 stuks), Duitsland (180), Italië (121), Spanje (87), Oostenrijk (18) Saoedi-Arabië (72), Oman (12) en Koeweit (28); een Griekse order voor 60 stuks ging niet door. Andere landen die interesse hebben getoond voor de Eurofighter Typhoon zijn Denemarken, India, Pakistan, Roemenië, Turkije en Oman.

Ook België en Nederland overwogen in 2001 de aanschaf van de Typhoon als vervanger voor de General Dynamics F-16 maar nam toch deel aan de ontwikkeling van de Amerikaanse Joint Strike Fighter (JSF). De belangrijkste door voorstanders van de JSF genoemde argumenten tegen de Eurofighter zijn dat het concept verouderd zou zijn (het ontwerp stamt uit 1985 ten tijde van de Koude Oorlog met een potentiële dreiging van de USSR vlakbij) en dat het toestel te duur zou zijn in onderhoud vanwege de twee motoren in plaats van een. Bij een hernieuwde kandidatenvergelijking door de Nederlandse overheid in 2008 trokken zowel Eurofighter Typhoon als Dassault Rafale zich terug uit de competitie, omdat ze van mening waren dat de beslissing reeds genomen was.

Ook Noorwegen overwoog de Typhoon aan te schaffen, samen met de Saab Gripen en de JSF als opvolger voor hun F-16, maar koos uiteindelijk toch voor de JSF.