Denis Mukwege
kongijski lekarz i działacz społeczny, noblista pokojowy
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Denis Mukwege” spiked on Wikipedia on 2026-02-26.
Categorised under Rozrywka, this article fits a familiar pattern. Articles in the entertainment category often trend when tied to award ceremonies, film releases, celebrity news, or viral social media moments.
At GlyphSignal we surface these trending signals every day—transforming Wikipedia’s vast pageview data into actionable insights about global curiosity.
Kluczowe wnioski
- Denis Mukwege (ur.
- Życiorys Urodził się w 1955 jako trzecie z dziewięciorga dzieci.
- Jest dyrektorem medycznym Szpitala Panzi w Bukavu we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga.
- Szpital jest największym ośrodkiem pomagającym ofiarom gwałtów w Kongu, udzielił pomocy około 50 000 ofiarom przemocy seksualnej.
- W 2012 uzbrojeni bojownicy napadli na jego dom i próbowali go zabić, w strzelaninie zginął jego ochroniarz.
Denis Mukwege (ur. 1 marca 1955 w Costermansville) – kongijski ginekolog, działacz społeczny i pastor zielonoświątkowy, laureat wielu nagród pokojowych, w tym Pokojowej Nagrody Nobla (2018).
Życiorys
Urodził się w 1955 jako trzecie z dziewięciorga dzieci. Studiował w Zairze (ówczesna nazwa Demokratycznej Republiki Konga), Francji i Belgii.
Jest dyrektorem medycznym Szpitala Panzi w Bukavu we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga. Jako ginekolog specjalizuje się w leczeniu ofiar gwałtów zbiorowych, które rozpowszechniły się w czasie II wojny domowej w Kongu, szacuje się, że około 200 000 kobiet padło ofiarami gwałtów w tym kraju. Szpital jest największym ośrodkiem pomagającym ofiarom gwałtów w Kongu, udzielił pomocy około 50 000 ofiarom przemocy seksualnej. Oprócz pomocy medycznej szpital udziela także pomocy psychologicznej, prawnej i prowadzi działalność edukacyjną.
W 2012 uzbrojeni bojownicy napadli na jego dom i próbowali go zabić, w strzelaninie zginął jego ochroniarz. Po ataku wyjechał do Europy, powrócił do Konga na początku 2013, mieszka w szpitalu pod stałą ochroną żołnierzy kontyngentu ONZ.
Jest laureatem m.in. przyznanej mu w 2008 Nagrody Praw Człowieka ONZ. W grudniu 2013 został laureatem Right Livelihood Award, przyznanej mu „za pełną odwagi pracę na rzecz kobiet, które doświadczyły wojennej przemocy seksualnej i za odważne mówienie o głębokich przyczynach tej przemocy”. W 2013 i ponownie 2014 wymieniany jako kandydat do Pokojowej Nagrody Nobla. 21 października 2014 został uhonorowany Nagrodą Sacharowa. W 2018 został odznaczony Pokojową Nagrodą Nobla razem z Nadią Murad „za wysiłki mające na celu zaprzestanie używania przemocy seksualnej jako narzędzia wojny i konfliktów zbrojnych”.
Jest bohaterem nakręconego w 2015 filmu dokumentalnego „Mężczyzna, który naprawia kobiety: gniew Hipokratesa”.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0