Claudio Ranieri
piłkarz włoski, trener
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Claudio Ranieri” spiked on Wikipedia on 2026-02-25.
Categorised under Historia, this article fits a familiar pattern. Historical topics gain renewed attention when tied to commemorations, documentaries, or current events that echo past episodes.
GlyphSignal tracks these patterns daily, turning raw Wikipedia traffic data into a curated feed of what the world is curious about. Every spike tells a story.
Kluczowe wnioski
- Claudio Ranieri (ur.
- Jako zawodnik grał w stołecznej Romie, a także w FC Catanzaro, Calcio Catania i US Palermo.
- Jego pierwszym poważnym sukcesem był awans do Serie A z Cagliari Calcio.
- W 1993 został szkoleniowcem Fiorentiny, z którą dwukrotnie zdobył Puchar Włoch.
- W 1999 roku był trenerem Atlético Madryt, ale znany z częstej zmiany szkoleniowców prezes klubu Jesús Gil po niedługim czasie go zwolnił.
Claudio Ranieri (ur. 20 października 1951 w Rzymie) – włoski piłkarz i trener piłkarski.
Jako zawodnik grał w stołecznej Romie, a także w FC Catanzaro, Calcio Catania i US Palermo.
Kariera trenerska
Początki
Karierę trenerską rozpoczął w Campanii. Jego pierwszym poważnym sukcesem był awans do Serie A z Cagliari Calcio. Następnie przez krótki okres był trenerem SSC Napoli. W 1993 został szkoleniowcem Fiorentiny, z którą dwukrotnie zdobył Puchar Włoch. Cztery lata później przeniósł się do Hiszpanii, gdzie zdobył z Valencią Copa del Rey i awansował do Ligi Mistrzów. W 1999 roku był trenerem Atlético Madryt, ale znany z częstej zmiany szkoleniowców prezes klubu Jesús Gil po niedługim czasie go zwolnił. W tym samym sezonie zespół z Madrytu spadł z Primera División.
Chelsea F.C.
18 września 2000 roku został trenerem londyńskiej Chelsea, gdzie zastąpił swojego rodaka Gianlukę Vialliego. Pierwszy sezon nie należał do udanych. Zajął szóste miejsce, gwarantujące udział w Pucharze UEFA. Latem 2001 roku rozpoczął przebudowę zespołu. Pozyskał między innymi Franka Lamparda z West Hamu United, Boudewijn Zendena z Barcelony i Williama Gallasa z Olympique Marsylia. Zmiany na niewiele się zdały. Chelsea ponownie skończyła ligę na szóstym miejscu. Osłodą miał być triumf w Pucharze Anglii do którego ostatecznie nie doszło, ponieważ w finale to Arsenal okazał się silniejszy.
Kolejny sezon to dalszy spadek popularności wśród fanów Chelsea. Krytyka podziałała mobilizująco – sezon 2002/03 Chelsea zakończyła na czwartym miejscu, premiowanym udziałem w kwalifikacjach Ligi Mistrzów, pokonując w ostatniej kolejce Liverpool 2:1.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
