Claudio Caniggia

Claudio Paul Caniggia (ur. 9 stycznia 1967 w Henderson, Buenos Aires) – argentyński piłkarz który grał na pozycji napastnika. W latach 1987–2002 reprezentant Argentyny z którą zdobył wicemistrzostwo świata 1990, złoty medal Copa América 1991, brązowy medal Copa América 1989 i złoty medal Pucharu Konfederacji 1992.

Kariera klubowa

Piłkarz jest wychowankiem River Plate w którym zadebiutował 1985 roku.

Już w pierwszym sezonie gry dla Los Millonarios, zdobył z klubem cztery najważniejsze trofea – mistrzostwo Argentyny, Copa Libertadores, Copa Interamericana oraz Puchar Interkontynentalny. W 1988 roku przeniósł się do Europy, zostając piłkarzem włoskiego Hellasu Werona. Dla klubu grał tylko przez rok, szybko przenosząc się do słabszej Atalanty Bergamo, gdzie stał się wiodącym zawodnikiem, doprowadzając klub do ćwierćfinału Pucharu UEFA 1990/91. W 1992 roku przeniósł się do stołecznej AS Romy. W Wiecznym Mieście jego forma znacznie osłabła. Zawodnik zatracił się w wirze nocnego życia, czego efektem była trzynastomiesięczna dyskwalifikacja po wykryciu w organizmie zawodnika kokainy. Do zawodowego futbolu wrócił na Mistrzostwach Świata 1994.

Po turnieju został piłkarzem SL Benfiki, gdzie spędził zaledwie sezon – rozgrywając dla klubu 23 spotkania, w których zdobył 8 goli. Latem 1995 roku, Argentyńczyk wrócił do macierzystej ligi, zostając zawodnikiem Boca Juniors, gdzie bez większych sukcesów do roku końca 1998 roku. Pobyt w Xeneizes zakłóciło samobójstw jego matki we wrześniu 1996 roku. Piłkarz pauzował przez cały sezon 1996/97, w kolejnym grał mało, przez co nie znalazł się w kadrze Argentyny na Mistrzostwa Świata 1998. W sezonie 1999/2000 wrócił na rok do Atalanty Bergamo, która wówczas grała w Serie B. Z klubu odszedł skłócony z trenerem Giovannim Vavassorim.