Charlie Parker

Charlie 'Bird' Parker, volledige naam: Charles Christopher Parker junior (Kansas City, 29 augustus 1920 – New York, 12 maart 1955), was een Amerikaans componist en altsaxofonist. Parker is een van de belangrijkste namen in de overgang van de traditionele naar de moderne jazz. Hij wordt, samen met Dizzy Gillespie, Thelonious Monk, Charles Brown en Bud Powell, beschouwd als uitvinder van de bebop.

Levensloop

Charlie Parker werd geboren in Kansas City en speelde saxofoon vanaf zijn zevende. Hij was geenszins een wonderkind maar oefende als een bezetene. Zijn grote idool was Lester Young. Op zijn vijftiende gebeurden er drie vermeldenswaardige dingen: Charlie Parker besloot zich volledig aan de muziek te wijden; Charlie Parker werd tijdens een jamsessie door Jo Jones op vernederende wijze van het podium gestuurd en Charlie Parker begon heroïne te gebruiken (een gewoonte die de rest van zijn leven zou tekenen).

Na de afgang bij Jo Jones oefende Parker nog fanatieker dan voorheen en in de jaren die volgden maakte hij gestaag carrière in diverse bands, met name in de jumpbluesband van Jay McShann. In december 1939 bevond Parker zich in Harlem, New York. Hier kreeg zijn eigen stijl definitief gestalte toen hij zijn inmiddels uitgebreide harmonische kennis toepaste tijdens improvisaties in het nummer "Cherokee". Het zou tijdens de rest van zijn carrière een van zijn favoriete stukken blijven. In 1941 werd tijdens een sessie met de band van Jay McShann de eerste commerciële opname gemaakt van een Charlie-Parkersolo: 'Hootie Blues' was vanaf dat moment de inspiratie voor menig jazzmuzikant en de status van Parker als invloedrijk vernieuwer werd definitief gevestigd.