Charles Perrault
Frans schrijver (1628-1703)
Waarom dit trending is
Interest in “Charles Perrault” spiked on Wikipedia on 2026-02-28.
Categorised under Geschiedenis, this article fits a familiar pattern. Historical topics gain renewed attention when tied to commemorations, documentaries, or current events that echo past episodes.
At GlyphSignal we surface these trending signals every day—transforming Wikipedia’s vast pageview data into actionable insights about global curiosity.
Belangrijkste punten
- Charles Perrault (Parijs, 12 januari 1628 – aldaar, 16 mei 1703) was een Frans schrijver, bekend vanwege zijn sprookjes.
- Hij was lid van de Académie française , en een belangrijk intellectueel.
- Het is een verzameling volksverhalen en sprookjes.
- Meteen was een nieuw literair genre geboren: het sprookje.
- In deze twist stonden schrijvers die de suprematie van de klassieken verdedigden, tegenover een groep die vond dat de klassieken door moderne Franse auteurs geëvenaard en zelfs overtroffen waren.
Charles Perrault (Parijs, 12 januari 1628 – aldaar, 16 mei 1703) was een Frans schrijver, bekend vanwege zijn sprookjes.
Biografie
Perrault werd geboren in Parijs uit een rijke familie, hij studeerde rechten aan de Université d'Orléans, en begon een carrière als ambtenaar. Hij was lid van de Académie française, en een belangrijk intellectueel.
In 1697 publiceerde hij zijn bekendste werk, Histoires ou contes du temps passé, avec des moralités: Contes de ma mère l'Oye. Het is een verzameling volksverhalen en sprookjes. Het werd een internationaal beroemd boek onder zijn ondertitel, en de verhalen zijn bekend als Sprookjes van Moeder de Gans. Meteen was een nieuw literair genre geboren: het sprookje.
Bekende sprookjes uit de verzameling van Perrault:
- Assepoester
- Blauwbaard
- De Schone Slaapster in het bos
- De gelaarsde kat
- Klein Duimpje
- Roodkapje
Perrault speelde een belangrijke rol in de Strijd tussen de klassieken en de modernen. In deze twist stonden schrijvers die de suprematie van de klassieken verdedigden, tegenover een groep die vond dat de klassieken door moderne Franse auteurs geëvenaard en zelfs overtroffen waren. De Querelle barstte los met een lezing van Perrault in de Académie op 27 januari 1687. Hij las een gedicht voor met de titel ‘Le siècle de Louis le Grand’ over de tijd van Lodewijk XIV. Hierin viel hij de slechte smaak van de gedichten van Homerus aan en noemde hij een aantal Franse schrijvers die te zijner tijd net zo beroemd zouden zijn als de grote Grieken en Romeinen. Nog voordat de lezing was afgelopen, verliet Nicolas Boileau de zaal. Hij zou zich opwerpen als verdediger van 'de Ouden’.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0