Carlo Azeglio Ciampi
Italiaans politicus
Waarom dit trending is
Interest in “Carlo Azeglio Ciampi” spiked on Wikipedia on 2026-02-27.
Categorised under Politiek & bestuur, this article fits a familiar pattern. In the political arena, trending patterns usually correspond to legislative developments, summits, or emerging controversies.
GlyphSignal tracks these patterns daily, turning raw Wikipedia traffic data into a curated feed of what the world is curious about. Every spike tells a story.
Belangrijkste punten
- Carlo Azeglio Ciampi (Livorno, 9 december 1920 – Rome, 16 september 2016) was van 13 mei 1999 tot 15 mei 2006 de 10e president van Italië.
- Opleiding en politieke ambten Hij volgde de studierichting Antieke Griekse Literatuur en Klassieke Filologie aan de Scuola Normale Superiore di Pisa , een van de meest prestigieuze universiteiten van Italië, waar hij in 1941 afstudeerde.
- Hij was tijdens de Tweede Wereldoorlog een tegenstander van het fascisme en het nazisme.
- In 1978 werd Ciampi daar de algemeen directeur.
- In die laatste functie lukte het hem Italië tot de eurozone te laten toetreden.
Carlo Azeglio Ciampi (Livorno, 9 december 1920 – Rome, 16 september 2016) was van 13 mei 1999 tot 15 mei 2006 de 10e president van Italië. Hij werd opgevolgd door Giorgio Napolitano.
Opleiding en politieke ambten
Hij volgde de studierichting Antieke Griekse Literatuur en Klassieke Filologie aan de Scuola Normale Superiore di Pisa, een van de meest prestigieuze universiteiten van Italië, waar hij in 1941 afstudeerde. Daarna studeerde hij in Pisa en ook enkele maanden in Leipzig literatuur en rechten. Hij was tijdens de Tweede Wereldoorlog een tegenstander van het fascisme en het nazisme. In 1946 ging hij werken voor Banca d'Italia. In 1978 werd Ciampi daar de algemeen directeur. Daarna was hij onder andere;
- premier van Italië (april 1993 - mei 1994), opgevolgd door Silvio Berlusconi
- minister van financiën (1996 - mei 1999), in de "Olijf-coalitie" van Romano Prodi.
In die laatste functie lukte het hem Italië tot de eurozone te laten toetreden.
De president van Italië heeft maar een beperkte invloed op het land. Een functie die voornamelijk ceremonieel van aard is, zij het dat de Italiaanse president wetten terug kan sturen naar het parlement indien hij of zij van mening is, dat de wet strijdig is of zou kunnen zijn met de principes van de grondwet. Ciampi zorgde bijvoorbeeld op basis hiervan voor opschudding toen hij weigerde om de mediawet te ondertekenen die voor Berlusconi's bedrijf Fininvest zeer gunstig was.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
