Carlo Alberto dalla Chiesa

Carlo Alberto dalla Chiesa (ur. 27 września 1920 w Saluzzo, zm. 3 września 1982 w Palermo) – generał karabinierów, prefekt Palermo.

Życiorys

Urodził się w Saluzzo, region Piemontu, prowincja Cuneo, we włoskiej rodzinie o silnych tradycjach patriotycznych. Kolejne pokolenia rodziny Dalla Chiesa służyły w karabinierach od momentu powstania tej formacji (1814) dla obrony prawa i powstałego państwa włoskiego (1861).

W latach 70. odpowiedzialny za antyterrorystyczną kampanię wymierzoną w Czerwone Brygady. We wrześniu 1974 roku doprowadził do aresztowania jej założycieli/przywódców: Renato Curcio i Alberto Franceschini.

30 kwietnia 1982 roku przybył do Palermo – dzień później objął stanowisko prefekta – aby położyć kres przemocy panującej wówczas na ulicach miasta, która była rezultatem krwawej i bezwzględnej wielkiej wojnie klanów.

Po objęciu stanowiska – z biegiem czasu – odkrył, że w wielu urzędach publicznych, a nawet w prefekturze obecni byli ludzie mafii (jednym z pracowników był brat dr. Josepha Miceli Crimiego, który zamieszany był w rzekome porwanie bankiera Michele Sindony. Joseph M.Crimi ujawnił nazwiska wielu członków Loży Masońskiej P-2).

Od tego czasu mafia sycylijska niechętnie przyglądała się jego pracy. Na słowa otuchy i wsparcia mógł liczyć ze strony zwykłych ludzi i osób z najbliższego grona. W prasie pojawiały się uszczypliwe uwagi, a nawet obelżywe pogłoski. Porównywano go z „Żelaznym Prefektem” Cesare Morim (prefekt za czasów Benito Mussoliniego). Pomawiano go o to, że uważa Sycylijczyków za kryminalistów i podważa autonomię Sycylii. Spotykał się z niechęcią ze strony polityków, głównie z Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej (m.in. Salvo Lima i Giulio Andreotti). Jako jeden z nielicznych osób zapoznał się z raportem „Greco + 161” autorstwa komisarza policji Antonino Cassary.