Benoît Hamon
francuski polityk
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Benoît Hamon” spiked on Wikipedia on 2026-02-27.
Categorised under Sztuka i kultura, this article fits a familiar pattern. wt.cat.arts.2
By monitoring millions of daily Wikipedia page views, GlyphSignal helps you spot cultural moments as they happen and understand the stories behind the numbers.
Kluczowe wnioski
- Benoît Hamon (ur.
- Kandydat w wyborach prezydenckich w 2017.
- Pierwsze lata życia spędził w Breście, później między 1976 a 1980 mieszkał z rodzicami w Dakarze, gdzie uczęszczał do szkoły Cours Sainte-Marie de Hann.
- Uzyskał licencjat z zakresu historii na Université de Bretagne-Occidentale w Breście.
- W latach 1993–1995 kierował socjalistyczną młodzieżówką MJS.
Benoît Hamon (ur. 26 czerwca 1967 w Saint-Renan) – francuski polityk, eurodeputowany, a także minister. Kandydat w wyborach prezydenckich w 2017.
Życiorys
Urodził się w rodzinie sekretarki oraz inżyniera pracującego w Direction des constructions navales (DCN) w Breście. Pierwsze lata życia spędził w Breście, później między 1976 a 1980 mieszkał z rodzicami w Dakarze, gdzie uczęszczał do szkoły Cours Sainte-Marie de Hann. Po rozwodzie rodziców wrócił do Bretanii.
Uzyskał licencjat z zakresu historii na Université de Bretagne-Occidentale w Breście. Od 1993 zasiadał we władzach Partii Socjalistycznej, od 2003 wchodził w skład jej biura krajowego. W latach 1993–1995 kierował socjalistyczną młodzieżówką MJS. Pracował jako doradca lewicowego ministra ds. zatrudnienia i solidarności (1997–2000) oraz dyrektor ds. planowania strategicznego w firmie IPSOS (2001–2002). W okresie 2001–2008 pełnił funkcję radnego miasta Brétigny-sur-Orge.
W wyborach w 2004 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Zasiadał w grupie Partii Europejskich Socjalistów, pracował w Komisji Gospodarczej i Monetarnej. W 2009 nie został ponownie wybrany.
W PS reprezentował lewicowe skrzydło tego ugrupowania. W 2008 zadeklarował zamiar ubiegania się o przywództwo w Partii Socjalistycznej, ostatecznie ogłosił swoje poparcie dla Martine Aubry. 16 maja 2012 objął urząd ministra delegowanego ds. ekonomii społecznej i solidarności w rządzie, którego premierem został Jean-Marc Ayrault. Utrzymał to stanowisko także w drugim rządzie tego samego premiera (od 21 czerwca 2012), uzyskując wcześniej w wyborach parlamentarnych mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego XIV kadencji.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0