BA-64

BA-64 – lekki samochód pancerny konstrukcji radzieckiej z okresu II wojny światowej.

Historia

W latach 1938–1940 w ZSRR opracowano szereg konstrukcji osobowych samochodów terenowych. Na ich bazie planowano też skonstruowanie nowych typów samochodów pancernych. Wiele z nich było w trakcie prób, kiedy w czerwcu 1941 wybuchła wojna niemiecko-radziecka. W tej sytuacji, aby zaspokoić żądania wojska, trzeba było skonstruować prosty i lekki samochód, dogodny do masowej produkcji. Latem 1941 roku inż. Graczow z Fabryki GAZ, w rekordowym czasie dwóch miesięcy, opracował projekt takiego samochodu. Otrzymał on oznaczenie GAZ-64. Jesienią tego roku został on wdrożony do produkcji. Inż. Graczow, z własnej inicjatywy, wykorzystał elementy nowego samochodu do skonstruowania lekkiego samochodu pancernego. Do prac nad nim przystąpiono 17 lipca 1941. Konstruktorem wiodącym był inż. G.M.Wasserman. W skład zespołu weszli: F. A. Lepiendin, J. N. Soroczkin, B. T. Komarewskij i W. F. Samojłow. Pierwszy prototyp, zbudowano jesienią 1941.

3 marca 1942 nowy samochód pancerny został przyjęty do uzbrojenia Armii Czerwonej. Pierwsze pojazdy dotarły do oddziałów latem 1942 roku. Zostały one użyte w walkach na Froncie Briańskim i Woroneskim, a później pod Stalingradem. Doświadczenia z tych działań spowodowały modernizację samochodu. Powiększono rozstaw kół, zastosowano hydrauliczne tłumiki drgań w przednim moście. Zastosowano, we wszystkich kołach, ogumienie typu GK. Umożliwiało ono jazdę po przestrzeleniu opony. Tak zmodernizowane pojazdy znalazły się w produkcji późną jesienią 1942. Nosiły oznaczenie BA-64B. Od wiosny 1943 roku produkowano wyłącznie nowy model. Podobne zmiany konstrukcyjne zastosowano w samochodzie GAZ-64. W ich wyniku zmieniono jego nazwę na GAZ-67. Ogółem w latach 1942–1946 zbudowano 3901 egzemplarzy BA-64, oraz 5209 egzemplarzy BA-64B. Produkcję części zamiennych kontynuowano do 1953 roku.