Antonio Gramsci

Antonio Gramsci (Ales, Sardinië, 22 januari 1891 – Rome, 27 april 1937) was een Italiaans schrijver, politicus en politiek theoreticus. Hij was mede-oprichter en eerste leider van de Italiaanse Communistische Partij (Partito Comunista Italiano, PCI). Door zijn theorieën over de rol van cultuur en leiderschap in de politieke strijd geldt hij als een originele en invloedrijke denker, zowel binnen als buiten het marxistische kader.

Levensloop

Antonio Gramsci werd geboren als de vierde van zeven kinderen (drie jongens, vier meisjes) in het gezin van Francesco Gramsci en Giuseppina Marcias. Zijn familie trok door verschillende gemeenten op Sardinië totdat ze zich uiteindelijk in Ghilarza vestigden.

De familie Gramsci kwam oorspronkelijk uit Albanië (de naam is afgeleid van Gramsh), en was in of na 1821 naar Italië geëmigreerd. Als jongen leed Gramsci aan gezondheidsproblemen, met name een misvorming van de wervelkolom die zijn groei belemmerde (zijn volwassen lengte was minder dan 1,5 meter) en hem ernstig gebocheld achterliet. Decennia lang werd gemeld dat zijn toestand het gevolg was van een ongeluk in zijn kinderjaren, met name dat een oppas hem had laten vallen, maar later werd gesuggereerd dat het te wijten was aan de ziekte van Pott, een vorm van tuberculose die misvorming van de wervelkolom kan veroorzaken.

Hij groeide op in armoede, die veroorzaakt werd door de arrestatie van vader Gramsci, een kleine ambtenaar die betrokken was bij de activiteiten van de Socialistische Partij. Met zijn vader had hij geen goede relatie; met zijn moeder des te beter. In 1897, na de arrestatie en gevangenzetting van vader Francesco, verhuisde het gezin naar Ghilarza, eveneens op Sardinië, waar de jonge Antonio naar school ging.