Anna Mani

Anna Modayil Mani (ur. 23 sierpnia 1918 w Peermade, w prowincji Kerala, zm. 16 sierpnia 2001 w Thiruvananthapuram, Kerala) – indyjska fizyczka. Jej badania z zakresu meteorologii wpłynęły na postęp w precyzowaniu prognoz pogody. Jej prace przyczyniły się również do rozwoju wiedzy o odnawialnych źródłach energii.

Życiorys

Przyszła na świat w syryjskiej rodzinie chrześcijan. Była siódmym z ośmiorga dzieci.

W 1939 r. uzyskała licencjat z fizyki i chemii na Pachaiyappas College w Ćennaj. W 1940 roku uzyskała stypendium na prowadzenie badań w Indyjskim Instytucie Nauki w Bangalore pod kierunkiem noblisty C. V. Ramana, fizyka badającego właściwości optyczne materii. Anna Mani pod opieką Ramana przeprowadziła wiele eksperymentów nad właściwościami promieniowania elektromagnetycznego przechodzącego przez kryształy, w tym również i diamenty. Do swoich doświadczeń użyła przeszło trzydziestu diamentów, przy pomocy których badała fluorescencję, absorpcję i widma Ramana, w tym zależność temperaturową i występujące w kryształach efekty polaryzacyjne.

W latach 1942–1945 wydała pięć monograficznych publikacji naukowych, w których opisywała badania luminescencji diamentów. Jako podsumowanie swoich prac nad spektroskopią diamentów i rubinów na Uniwersytecie w Madrasie napisała pracę doktorską, jednak nie otrzymała tytułu doktorskiego ze względów formalnych: warunkiem było wcześniejsze uzyskanie tytułu magistra nauk ścisłych. Jej ukończona rozprawa doktorska pozostaje do dziś w bibliotece Instytutu Badawczego Ramana.

W roku 1945 podjęła studia na Imperial College London, początkowo planowała ukończyć fizykę, ostatecznie została specjalistką w dziedzinie meteorologii.