Alfred Wegener

Alfred Lothar Wegener (ur. 1 listopada 1880 w Berlinie, zm. w listopadzie 1930 na Grenlandii) – niemiecki geofizyk, znany współcześnie dzięki teorii wędrówek kontynentów, nazywanej też teorią Wegenera.

Życiorys

Alfred Lothar Wegener był najmłodszym z pięciorga dzieci w rodzinie pastora. Jego ojcem był Richard Wegener (1843–1917), teolog i nauczyciel języków starożytnych w Gymnasium zum Grauen Kloster w Berlinie. Jeden z jego braci, Paul Wegener, został aktorem.

Po zdaniu egzaminu maturalnego od 1900 do 1904 roku studiował fizykę, meteorologię i astronomię na uczelniach w Berlinie, Heidelbergu oraz Innsbrucku. Doktoryzował się z astronomii w 1905 roku u Juliusa Bauschingera na Uniwersytecie w Berlinie. Pierwszą pracę podjął w tym samym roku jako asystent w nowo powołanym Obserwatorium Aeronautycznym (Königlich-Preußische Aeronautische Observatorium) w Lindenberg koło Beeskow. W latach 1906–1908 odbył swoją pierwszą podróż na Grenlandię jako uczestnik duńskiej wyprawy, prowadzonej przez Ludviga Myliusa-Erichsena. Po powrocie otrzymał stanowisko „privatdozenta” i wykładowcy meteorologii, astronomii praktycznej oraz fizyki kosmicznej na Uniwersytecie Philipsa w Marburgu. W latach 1909/10 pracował nad swoją książką „Thermodynamik der Atmosphäre” (Termodynamika atmosfery), w której wykorzystał m.in. liczne wyniki wyprawy na Grenlandię. Jeszcze przed I wojną światową opublikował pracę o wędrówce kontynentów na podstawie analizy linii brzegowej kontynentów położonych po obu stronach Atlantyku, choć nie był w stanie wyjaśnić mechanizmu umożliwiającego dryf. Później zainteresował się meteorologią.